Van de nood een deugd maken….

januari 11, 2010 at 1:32 pm (gewoon leuk) (, , )

 

Koning Winter laat zich sinds lange tijd weer eens flink gelden in het land. Mijn dochter zei gisteren nog dat we nu al 4 weken leven in een witte wereld en dat ze dit met haar 20 jaar bestaan nog nooit had meegemaakt. Dat kan kloppen, ook ik kan me eigenlijk niet zo goed meer herinneren wanneer ik dit voor het laatst heb meegemaakt. In ’79 woonde ik namelijk nog in het westen.

Het is wat ongemakkelijk voor het verkeer dat geef ik toe en zo kwam het dat voor het

eerst sinds heel lange tijd ik de zondag moest doorkomen met mijn kinderen en zonder Frits,

die nog klemmer zat vanwege de sneeuw als wij hier. Toch vind ik deze wereld bedekt met al

dat prachtige witte sneeuw ook wel heel mooi en dat lokte me gisteren dan ook naar buiten,

om eens een flinke wandeling te maken en prachtige plaatjes te schieten.

Tevens wil ik ook even de meneer van de sneeuwschuiver bedanken die mijn dochter

zaterdagnacht aanbood om voor haar te rijden naar Vries, omdat in Assen vanaf de rotonde

bij de Mac Donalds de weg daar wel erg slecht ging worden. Hij wilde alleen wel even de tijd

om zijn sigaretje op te roken. Nou die tijd hebben we wel met deze weersomstandigheden

nietwaar? Zij kwam in elk geval veilig thuis!

Verse sporen in de sneeuw

Permalink 1 reactie

Vries kan het wel…

september 3, 2009 at 12:41 pm (gewoon leuk)

Afgelopen weekend was het groot feest in Vries. De Vuelta zou er dwars doorheen komen en daaromheen waren tal van festiviteiten en activiteiten gepland.

 

Zaterdagmorgen was er een ponymarkt met een markt, alleen konden we daar niet bijzijn ivm andere verplichtingen. Die middag was er een boedelveiling en dat was heel leuk. De veilingmeester en notulisten waren voor deze gelegenheid helemaal in Spaanse kleding gestoken wat het een heel fleurig geheel gaf. Die avond was het groot feest in Vries in het eetcafé en café onder de Linden, was er Life muziek en het was een drukte van belang. Allemaal heel gezellig in elk geval en voor menigeen is het heel laat geworden of zeg maar vroeg.

 

De volgende morgen werd er een open lucht dienst gehouden en toen was er een car meeting, met prachtige gepimpte auto s en tuners waar je oren spontaan begonnen te toeteren als je er langs liep.

 

Ook als reclame middel goed gebruikt

Ook als reclame middel goed gebruikt

Toen het tijd werd dat de Vuelta door ons dorp zou racen, liepen we naar de weg toe om daar een mooi plekje te bemachtigen en ons geduld werd niet al te lang op de proef gesteld want de eerste kopgroep kwam om 16.00 uur aansjezen. Zoef, en nog eens zoef toen keken we alweer tegen de achterkant aan en was het volgende wachten begonnen op de rest van het peloton.

 

een grote zoef en weg waren ze al weer

een grote zoef en weg waren ze al weer

Dat duurde wel een minuut of 4 à 5 voor de voorste rijen in ons zicht kwamen. Mensen wat gaat dat hard! Voor we het goed en wel beseften voelde je een windvlaag en voorbij was die hele grote massa fietsers. Ik kon er nauwelijks tegen fotograferen. In onze ogen leek het wel of er net zoveel auto s meereden met allemaal reservefietsen erop want dat was het einde van de Vuelta in Vries. Ik moet zeggen een kenner ben ik niet van de wielersport, maar het was wel een speciaal gevoel om bij zoiets aanwezig te kunnen zijn. Heel veel mensen die aan de kant van de weg stonden dachten er net zo over en het geeft op dat moment een gevoel van saamhorigheid en trots dat zo’n Vuelta ons dorp aandeed.

 

Toen het was afgelopen liepen we weer terug naar de Brink waar een run zou worden gehouden voor volwassenen en kinderen.

start van de jeugd

start van de jeugd

Start volwassenen

Start volwassenen

Daar hebben we nog even gekeken naar de start en via een groot scherm konden we de Vuelta nog volgen die al op dat moment in Assen waren. Na de start zijn we via de redelijk uitgebreide kermis naar huis gegaan ondertussen nog even een paar mensen te fotograferen, die duidelijk de laamp oet hadden zoals dat hier wel wordt gezegd.

 

uitgefeest

uitgefeest

Oh ja en voor diegenen die het hebben meegekregen dat de geldautomaat van de Rabobank in het dorp heel gul was geweest in die week, hij was nu leeg. Of de medewerkers nu uit voorzorg die hadden weggehaald of dat velen hebben geprobeerd of deze truc nog eens werd herhaald laat ik hierbij maar in het midden, maar het feit is dat ik heb ondervonden dat dit dorp wel degelijk leeft de laatste jaren in steeds toenemende mate en dat vind ik helemaal super!

Permalink 4 reacties

Ongelooflijk maar waar

augustus 25, 2009 at 10:44 pm (Uncategorized) ()

Tegenwoordig ben ik ook consulente in de FM parfums en de F.E.N. jeans. Nu is het sinds kort mogelijk om ook andere producten bij FM te bestellen op het gebied van home producten. Nu heb ik mij laten vertellen dat de douchereiniger erg goed is, maar dat moet ik nog uitproberen. Dat is namelijk wel steeds mijn opzet, eerst zelf testen voor ik erover ga praten.

 

Ik ben ondertussen wel RAZEND enthousiast geworden over de kracht reiniger die FM levert. Ik ben namelijk zo’n kookkluns die het altijd voor elkaar krijgt om vetspatten op mijn kleding te krijgen, vooral als die nieuw is. Een beetje van de krachtreiniger erop en in de wasmachine doen bij de overige was, het is eruit. Mijn zoon zijn witte pet heb ik ook een nachtje laten weken in dat spul verdund met water en hij is weer als bijna nieuw eruit gekomen, terwijl met vanish de zweetranden er toch echt niet goed uitgingen. Nu wil ik niet zeggen dat het met deze krachtreiniger wel het geval was, maar wel een stuk schoner. Ook heb ik een soort van dreft test  gedaan met een overhemd wat onder de verfspatten en stof zat. De ene helft heb ik voor behandeld met deze reiniger en de andere helft niet. De verfvlekken zijn er natuurlijk niet uitgegaan, maar zelfs de drager van dit overhemd viel het op dat de ene helft toch wel duidelijk helderder en schoner was. Ik had er foto’s van genomen om jullie dit te laten zien, maar aangezien de ene ’s avonds is genomen en de andere bij daglicht, is het beeld vertekend.

 

Zo dat wilde ik dus even kwijt.

 

Nog een ding….. ik ben gelukkig niet zo’n kluns als deze dame.

Permalink 2 reacties

Leuke prijs…

juli 30, 2009 at 1:46 pm (gewoon leuk)

Soms is het wel waar dat je kans maakt om iets te winnen. Dat overkwam mij vorig weekend toen ik een simpel mailtje terugstuurde via deze site en ik gastenplaatsen won in Huize Maas te Groningen. Een onverwacht gezellig avondje uit met muziek uit de jaren 80/90 en gedeeltes van series en films die in die tijd razend populair waren. Tijdens het dansen en genieten van de muziek begon er ons en ook enkele anderen iets op te vallen…..

Een man ouder of jonger van mijn leeftijd liep de zaal al speurend rond en zijn blik bleef hangen op een spannende schone blonde jongedame van ondefinieerbare leeftijd. Na een aantal biertjes en een afslaan van een niet hoorbaar aanbod van deze man, voegde zich ineens een jonge man bij dit illustere gezelschap en vanaf dat moment was de spannende blonde dame niet meer te houden! Ze accepteerde een drankje en ging op de uitnodiging in om te dansen met deze speurende man, onder toeziend oog van de jonge man in roze overhemd. Ze danste zo met passie dat het leek alsof ze de hele omgeving inclusief de man die haar zo graag wilde versieren om haar heen vergat. De vraag is dan kan ze niet tegen bier en vergeet ze met wie ze aan het dansen is op dat moment? Werkt ze voor de man in het roze overhemd die haar met zijn ogen volgde? Voormalig erotisch danseres misschien of wellicht een stiekeme reclame voor de club waar zij werkt?

Ach, al met al is het niet alles wat je denkt, maar wij hebben een leuke avond eraan gehad!

 

Visa aanvraag.

Consul: “Your name please?”
Saudi: “Abdul-Aziz.”
Consul: “Sex?”
Saudi: “Six time a week.”
Consul: “I mean, male or female?”
Saudi: “Both male and female sometime even camels.”
Consul: “Holy cow!”
Saudi: “Yes, cows & dogs too.”
Consul: “Man, isn’t that hostile?”
Saudi: “Horse style, dog style, any style!”
Consul: “Oh dear!”
Saudi: “Deer? No deer, they run too fast..!!”

  • Oma en Opa
    Automatisch antwoordapparaat van de opa’s en oma’s tegenwoordig:
    Goedendag, wij zijn momenteel niet bereikbaar maar U kunt een bericht achterlaten door gebruik te maken van de volgende codes:
    - Ben je een van onze kinderen: toets 1.
    - Als we op de kleinkinderen moeten passen: toets 2.
    - Als jullie onze auto dringend nodig hebben: toets 3.
    - Als we de was en de strijk moeten doen: toets 4.
    - Als we bij jullie thuis moeten oppassen: toets 5.
    - Als we de kinderen van school moeten halen: toets 6.
    - Als er voor aanstaande zondag een taart gebakken moet worden: toets 7.
    - Als jullie allemaal naar huis komen en mee-eten: toets 8.
    - Als vader een klus moet komen doen: toets 9.
    - Als U een van onze vrienden bent: toets 10 en spreek uw boodschap in na de pieptoon. We bellen U terug zodra we tijd hebben…

Permalink 5 reacties

Komkommertijd…..

juli 16, 2009 at 9:49 am (gewoon leuk)

Vorige week tijdens mijn vakantie waren we bezig met het opknappen van mijn zoon zijn kamer, waardoor we af en toe naar de plaatselijke bouwmarkt moesten rijden om de benodigde verfjes en behang te halen. Op de terugweg naar huis kwamen we een man tegen die naast een nogal koppige ezel liep en tot onze grote verbazing, trok deze ezel een rolstoel zonder passagier. Blijft toch de vraag wat de bedoeling is van deze rolstoel en of de man die naast deze ezel liep er zelf in wilde zitten?

 

De volgende morgen stond ik in de betreffende kamer om te kijken wat we die dag allemaal nog moesten doen voordat we zouden kunnen beginnen aan het herbekleden en verven van deze kamer, toen ik door het raam ineens een jongetje aan zag komen lopen die een hondje aan het uitlaten was. Nu weet ik dat sommigen er last van hebben als ze een waterkraan horen lopen dat ze dan nodig moeten, maar dat dit ook voor jongetjes opgaat die hondjes uitlaat is geheel nieuw voor mij en het was maar goed dat ik mijn bril niet ophad, zodat ik niet goed kon zien wat die in zijn handen had.

 

De rest van de week verliep betrekkelijk rustig zonder al te gekke dingen tot zondagmorgen half 5. Ineens sprong mijn partner uit bed en keek mij verwilderd aan. Ik dacht nog dat hij zo uit zijn bed sprong omdat hij dacht dat hij zich had verslapen voor zijn werk, maar toen zei hij de magische woorden: “Het is nat!” Dat deed mij ook dus het bed uitspringen en ja hoor… 4 maanden dat het andere matras was geknapt, was blijkbaar nu deze aan de beurt. Niet op de naad geknapt maar een onverklaarbare scheur aan de zijkant deed het water eruit gutsen. Dit was tevens ook de druppel voor mij om te besluiten dat ik never nooit meer een waterbed wil en heb nu nog een prima matras over met verwarmingselement, maar ik las dat Barry Paf een leuke actie heeft bedacht, dus misschien kan die er wat mee.

 

 

 

Zitten een Belg en een Nederlander in de trein tegenover elkaar. Haalt de Nederlander op een gegeven moment drie eieren uit zijn tas, pelt de eieren, gooit de schil het raam uit en vreet de eieren op. Waarop die Belg vraagt:
“Waarom doe je dat?”
Zegt die Nederlander:
“Ten eerste gaat je dat geen bal aan. Ten tweede lust ik eieren. En ten derde is het goed voor mijn potlood.”
De volgende dag zitten zij weer tegenover elkaar en weer hetzelfde verhaal. Drie eieren pellen en opeten, waarop die Belg weer vraagt:
“Waarom doe je dat?”
“Ten eerste gaat je dat geen bal aan. Ten tweede lust ik graag eieren. Ten derde is het goed voor mijn potlood.”
De derde dag zitten ze weer tegenover elkaar, maar ditmaal haalt de Belg drie eieren uit zijn tas. Hij pelt de eieren, gooit de eieren het raam uit en vreet de schil op. Waarna de Nederlander vraagt:
“Waarom doet je dat?”
Zegt die Belg:
“Ten eerste gaat je dat geen bal aan. Ten tweede lust ik geen eieren. En ten derde kan ik ook niet schrijven.”

Permalink 6 reacties

vakantietijd…

juli 2, 2009 at 12:14 pm (gewoon leuk)

Aankomend weekend beginnen de vakanties weer hier in het Noorden en met twee kinderen die na deze vakantie weer helemaal fris aan een nieuwe opleiding beginnen en een over is naar de derde klas en komend weekend naar Brazilië gaat op stage, voor een periode van 5 weken, kan ik wel zeggen dat de stemming er hier goed inzit.

 

De diploma uitreikingen zijn achter de rug en de voorbereidingen voor de reis naar Brazilië zijn nog in volle gang. Wel grappig trouwens dat je op de meest onverwachte momenten toch kleine bevestigingen krijgt dat ik als moeder het toch niet allemaal zo slecht doe. Zoals het gesprek in de auto op de terugweg na het diploma uitreiking van mijn oudste dochter, wat ineens over het feit ging of ik mijn kinderen ooit wel naar de peuterspeelzaal had gedaan, nou nee dus. Daarop maakte de dochter die dit weekend voor het eerst een lange periode naar het vreemde buitenland gaat de opmerking, dat ik het in huis altijd al een peuterspeelzaal had voor mijn kinderen. Dat is toch een geweldige opmerking om te horen? Voor mij wel in elk geval!

 

Voor mij zit er op dit moment slechts een weekje vakantie in en nee we gaan niet ergens naar toe, omdat ik nog steeds niet zeker weet hoe mijn toekomst bij mijn huidige werkgever eruit ziet. Ik mag niet meer zoveel doen in de administratie en ben bijna weer volledig ingezet in het acquisitie gebeuren. Nu vind ik dat niet zo heel erg om te doen, alleen had ik liever wat minder uren willen bellen dan waar ik nu mee belast ben. Dit wisten ze dus ik vraag me af of dit nou pesterij is? Een van mijn collega’s is er ook helemaal niet blij mee, maar tja de baas beslist. Afijn, ik heb nog werk dus laat ik daar maar niet teveel over zeuren en gewoon doen.

 

Ik wil in elk geval iedereen een fijne vakantie wensen zonder missers!

 

 

Een man had al enkele jaren een affaire met een Italiaanse vrouw.
Op een avond, vertelde de vrouw hem dat ze zwanger was.
Omdat hij zijn reputatie en huwelijk niet wilde verpesten, betaalde hij haar, zodat ze naar Italië kon gaan om heimelijk het kind ter wereld te brengen.
Als ze in Italië zou blijven om het kind op te voeden, zou hij het kind financieel ondersteunen tot diens achttiende.

Ze stemde ermee in, maar vroeg, hoe hij zou weten wanneer het kind geboren zou zijn.
Om het discreet te houden, vertelde hij haar om slechts een kaartje te sturen met daarop “Spaghetti”.
Dan zou hij ervoor zorgen dat de betalingen geregeld zouden worden.

Negen maanden later, zijn vrouw pakt de post op.
“Schat,” zei ze, “je hebt een heel vreemd kaartje ontvangen.”
“Oh, geef het maar aan mij.”
Zijn vrouw gaf hem het kaartje, en keek toe terwijl haar man het kaartje las, hij werd bleek, en viel flauw.
Ze pakte de kaart en las.
“5 x spaghetti; drie met balletjes, en twee zonder.
Stuur extra saus.”

Permalink 9 reacties

Cijfers op een rij…

juni 15, 2009 at 9:17 am (hart luchten)

Tijd geleden dat ik geschreven heb over zaken die mij bezighouden. Ik merk dat ik dit niet kan laten, mijn hoofd steeds voller en voller wordt en ik me dingen ontzeg die voor mij belangrijk en noodzakelijk zijn en andere dingen, om een ander een plezier te doen voor laat gaan.

 

De afgelopen dagen waren voor ons Memorial days. Sommigen hebben wat gemerkt, anderen die ons minder goed kennen hebben zo goed als niets gemerkt. Dat is ook de bedoeling, omdat wij anderen er niet mee lastig willen vallen en blij zijn dat ze in deze dagen bij ons willen zijn en wij ze graag bij ons willen hebben. ( Het leidt af nietwaar?)

.

Voor ons is het in kleine kring bekend dat bepaalde datums en gebeurtenissen toch heel veel overeen komen. Ik laat een klein overzicht zien van een aantal datums, maar als ik ze allemaal zou laten zien wordt het misschien oninteressant om verder te lezen, vandaar dit beknopt overzicht. Ik begin met de maand augustus en ga zo het jaar door, hier en daar wat datums prikken en vergelijken met een aantal jaren later.

 

3 augustus 1932           Geboortedag van mijn vader

3 augustus 1985           Verlovingsdag van mij met mijn toenmalige eerste partner

3 augustus 2000/01      Overlijden van mijn dierbare oom waar ik veel vakanties heb gelogeerd.

 

9 augustus 1986           Overlijden van mijn eerste partner met wie ik inmiddels was getrouwd

9 augustus 1989           Geboorte van de eerste dochter van de broer van mijn overleden partner

 

14 januari 1989           Huwelijk met mijn tweede partner

14 januari 2005           Overlijden van de vader van mijn tweede partner

 

1 maart 1968               Geboorte dag en overlijden van mijn zusje

1 maart 1993               De dag dat mijn toenmalige schoonouders de sleutel kregen van hun nieuwe huis en de dag ervoor mijn zoon was geboren na een moeilijke bevalling met benauwdheid en na mond op mond beademing het op het nippertje heeft gered.

 

25 april 1986               Huwelijk met mijn eerste partner

25 april 1989               Overlijden van een goede buurtgenoot een paar huizen verderop. Mijn eerste dochter was op dat moment een half jaar oud. Ikzelf was, na een slechte start van mijn kraamtijd, dankzij een doorgedraaide buurvrouw die gillend voor onze deur stond 1 dag na de bevalling (wat je hard van je roze kraamtijd wolk doet donderen) net weer een beetje de oude aan het worden.

10 juni 1977                Ongeluk met de brommer van mijn tweede partner

10 juni 2004                Aangereden toen mijn tweede partner op de motor reed

 

( Noot; hier zit 27 jaar tussen de datum waarop onze 1e dochter werd geboren in september 1989)

 

12 juni 1993                Geboortedag van mijn tweede dochter ( beetje moeilijke start koud bad)

12 juni 2004                Overlijden van mijn tweede partner

 

17 juni 2004                De crematie van de vader van mijn kinderen.

17 juni 2009                De dag dat mijn zoon uitslag krijgt van zijn VMBO examen.

 

De maand juni heeft nogal wat dagen waarop we “gedenkwaardige” dagen hebben. Zoals op7 juni waar ik niet op inga nu; 9 juni de verjaardag van mijn tweede partner; 10 juni het ongeluk van mijn tweede partner; 11 juni de verjaardag van de vrouw van de broer van mijn tweede partner en 15 juni de verjaardag van mijn partner die ik nu bijna 23 jaar geleden heb verloren. Het gekke is dat ook dit laatst genoemde verlies juist in deze periode, waarin we inmiddels 5 jaar geleden afscheid hebben moeten nemen van de vader van mijn kinderen, dit heel scherp en hard ineens weer op mijn netvlies staat. Alleen kan ik er weinig mee, want niemand in mijn huidige omgeving weet wat er zich toen heeft afgespeeld en mijn kinderen alleen uit verhalen. Dan is er nog 28 februari 1993 de geboorte van mijn zoon, wat zeer onverwacht snel ging, in een glibberige nacht en net op het nippertje goed is afgelopen.

 

Ook komen weer verdrongen beelden op uit de tijd van mijn tweede huwelijk door zeer recente gebeurtenissen. Dat is ook de reden dat ik moeite heb om me afhankelijk op te stellen in een relatie, zeker als er wordt gesproken over wij, ons, samen. Dit zijn dingen die altijd op een of andere manier weer omgedraaid worden en tegen je worden gebruikt. Daarbij wordt gekeken naar dingen die materialistisch gezien waarneembaar zijn ( je soms niet eens om hebt gevraagd) en voor het gemak wordt er maar even voorbij gegaan aan het feit dat de andere partner dingen doet wat niet uiterlijk waarneembaar is, maar voor de innerlijkheid zorgen en waarvoor deze partner het vorig weekend nog voor is bedankt.

 

Maar ach wij mensen mogen zo snel vergeten tegenwoordig…………..

Permalink 9 reacties

Een motorrijder is tegenwoordig ook een automobilist?

maart 20, 2009 at 10:56 pm (gewoon leuk)

Met verbazing las ik gisteren dit artikel in het huis aan huis verspreidde Drenthe journaal.

 

Assenaar onderuit met motor

 

woensdag 18 maart 11:31

ASSEN – Dinsdagavond is een 47-jarige automobilist uit Assen op de Europaweg-Noord onderuit gegaan. De man reed in de richting van de Europaweg-West. Bij de kruising met de Groningerstraat ging het verkeerslicht op oranje.

De motorrijder gaf gas om door te rijden, maar toen kwam hij drie overstekende fietsers tegen. De man remde en ging onderuit. Hij liep wat schaafwonden op. Volgens getuigen zouden de fietsers door rood zijn gereden.

 

Volgens mij heb ik wat gemist bij de wijzigingen over de deelnemers in het verkeer? ( Op de website staat het wel goed kwam ik later achter)

 

 

Het gaat goed met de economie
Alleen:………………
de bananenhandelaar is de pisang en
de tabakshandelaar is de sigaar
de bakker verdient geen brood meer en
de herenmode is de das omgedaan
de lampenwinkeliers zien de toekomst duister in
en de scheepvaart is de wind uit de zeilen genomen
menig timmerman heeft er net het bijltje bij neergelegd terwijl
de kousenfabrieken er geen gat meer in zien
de horlogemakers zouden de tijd willen terugzetten en
de confectie-industrie moet er een mouw aan passen
de tuinders heeft men knollen voor citroenen verkocht
en de binnenschippers zijn aan lager wal geraakt
de chauffeurs zijn de macht over het stuur kwijt omdat
de wegen aan belasting bezweken zijn
de wielrenners weten niet meer rond te komen
en de badmeesters kunnen het hoofd niet meer boven water houden
de bierbrouwers moeten uit een ander vaatje tappen en
voor de bioscopen valt het doek
de kwekers zitten op zwart zaad
de schoorsteenvegers komen op straat te staan
en de stratenmakers kunnen wel op het dak gaan zitten
de mijnbouw graaft zijn eigen graf en
Rijnmond gaat de pijp uit
de N. S. is het spoor bijster
de luchtvaartmaatschappijen vliegen de lucht in en dat terwijl
de metselaars in de put zitten en
de caféhouder het zat is
de kapper zit met zijn handen in het haar
de boer is uit het veld geslagen en
de helderziende schermt het voor de ogen…………..
zou het helpen als de wapenindustrie inzag dat er geen schot meer in zit???????!!!!

 

 

 

De bus
Zit een man met zijn zoontje in de bus. Tegenover hen zit een vrouw met geweldig mooie borsten.
Zegt het zoontje tegen zijn vader:
“Kijk eens wat een mooie borsten die vrouw heeft.”

De vader wordt zo boos op zijn zoontje dat hij hem meteen naar een kostschool stuurt.
Een jaar later kreeg de zoon proefverlof en om zeker te weten dat de zoon geen seksistische opmerkingen meer maakte, ging de vader met hem de bus weer in en gingen ze tegenover een mooie vrouw zitten.

De zoon zegt de hele weg niets en de vader vertrouwt het niet.
Zegt de vader:
“Hé jongen, kijk eens naar de borsten van die vrouw.”
Zegt de zoon:
“Nee pa, daar kijk ik niet meer naar. Maar heb je die joekel van de chauffeur al gezien?!”

 

 

Tot slot wil ik jullie deze schaapjes niet onthouden en allemaal een fijn weekend!

 

 

Permalink 7 reacties

Dromen en nadenken..

maart 18, 2009 at 10:47 pm (hart luchten)

Vanmorgen moest ik een bord en een kopje in het huis van mijn tante zetten en was gelukkig in het bezit van de sleutel van de voordeur, omdat ze niet thuis was op dat moment. Toen ik de keuken binnenliep ( wat totaal verschilde van de werkelijke keuken die ze heeft), zag ik ineens een televisie staan met mij in beeld. Verbaasd keek ik achterom en zag een filmcamera staan op een groot statief en vroeg mij af of ze nu zo bang was voor inbrekers of overvallers dat ze dit enorme ding steeds weer opzette als ze wegging? Even later kwam ze thuis en ik vroeg haar meteen of mijn vermoedens waar waren en ze knikte bevestigend met een strakke mond.

 

Op dat moment gaf mijn wekker aan dat het de hoogste tijd was om op te staan en even keek ik verdwaasd om me heen. Al snel werd het me duidelijk dat dit een van mijn rare dromen bleek te zijn die ik zo af en toe wel eens heb en de realiteit van de morgen drong zich al snel weer aan me op. Ik moest er zo vroeg uit omdat ik vandaag naar het ziekenhuis moest voor mijn jaarlijkse controle en na even gekeken te hebben of mijn dochter ook wakker was voor haar stage, ging ik me douchen.

 

Op weg naar het ziekenhuis kon ik gelukkig mijn verstand er beter bij houden dan de afgelopen tijd en was daar wel blij om, want het was mistig en druk op de weg naar Groningen. Ik was er keurig op tijd en het bleek dat mijn vriend er ook net was. Die was zo lief om met me mee te gaan ter ondersteuning, omdat dit soort onderzoeken niet altijd de prettigste zijn. Gelukkig was ik vrij snel aan de beurt en moest toen even wachten of de foto’s goed waren. Ook deze uitslag duurde niet al te lang en opgelucht liepen we weer terug naar de ingang voor een kop koffie en een lekker broodje.

 

We namen afscheid van elkaar in de parkeergarage en dat kon een oudere dame niet echt waarderen geloof ik, want die begon al snel te toeteren en te gebaren dat zij op mijn plek wilde staan. Of zou ze niet tegen zoenende mensen kunnen?

 

Thuis gekomen begon het denken en piekeren weer over de afgelopen weken en over mijn werk, waar ik op dit moment goed ziek van ben en even niet in staat om daar vrolijk mee verder te gaan.

 

Rond een uur of twee besloot ik nu toch maar eens te gaan doen wat ik al twee dagen van plan ben en dat is om even lekker naar buiten te lopen en een frisse neus te halen. Tijdens zo’n wandeling met de geur van het voorjaar in je neus en kinderen die spannende avonturen beleven in de bossen kan je heerlijk je gedachten laten gaan.

 

Over het feit dat ik twee weken geleden te horen kreeg dat mijn aanwezigheid niet langer was gewenst door een van de directeuren en ik te ver van het kantoor woon om daar te komen werken.

 

Mijn andere baas erop tegen is dat mijn dienstverband wordt beëindigd.

 

Ik toch heb doorgewerkt ondanks dat al een groot gedeelte van mijn werk inmiddels is afgenomen. ( gelukkig had ik nog een hoop papierwerk liggen vanaf 2003, wat ik nu eens goed kon uitzoeken.)

 

Ik pas vrijdag NA 17.00 het bericht kreeg dat mijn dienstverband toch niet beëindigd wordt en ik ingezet wordt voor de “benodigde” uren.

 

Ik me nu een aantal dingen afvraag over het hoe en waarom ik nu ineens wel kan blijven?

 

Ik me nu een speelbal voel en van mening ben dat je niet zo met mensen om hoort te gaan.

 

Gelukkig kwam ik na deze wandeling iets lichter in mijn hoofd thuis dan ik wegging en terwijl ik meteen de container weer ophaalde, zag ik in een grasveldje een gekleurde stuiterbal liggen. Toeval of niet dat deze speelbal die stuiterbal ziet liggen?

 

Morgen maar weer naar buiten het blijft mooi weer heb ik me laten vertellen!

Permalink 7 reacties

Rustig bezig avondje.

februari 26, 2009 at 10:18 am (gewoon leuk)

Wat leek te beginnen in een rustig avondje, ontaardde toch op het laatst in een wat hectische afsluiting van de dag.

 

Nadat ik eerst wat formaliteiten had gedaan van administratieve aard voor mijn kinderen en mijzelf, dacht ik even een tijdje bezig te gaan met wat andere zaken.

 

Mijn ene dochter was bezig met iets te maken voor school en kwam met de vraag of ik even met haar wilde kijken of het zo acceptabel was. Geen probleem en hup samen achter de pc en kijken en overleggen, tot het voor ons idee goed was. Daarna ging zij naar boven om de laatste hand aan haar project te leggen en uit te printen.

 

Nog geen 10 minuten later ging de telefoon….. Mijn andere dochter die vertelde dat ze een probleempje had. Ze stond met een lekke band in Assen en wat nu? Aangezien het inmiddels 22.30 was en ze vanmorgen weer heel vroeg op moest, besloten we dat ze de auto maar moest laten staan en ik haar wel zou ophalen. Op dat moment kwam er een collega van haar naar buiten die haar wel wilde helpen, dus hoefde ik niet in de startblokken. ( Later bleek dat het nog een behoorlijke klus was geweest om het reserve wiel onder de wagen vandaan te halen, dus het was mij ook niet gelukt waarschijnlijk).

 

Nog geen 10 minuten later ging de huistelefoon…. Mijn dochter die bezig was met het printen, vertelde dat er kleurencartridges leeg waren en ze weet niet hoe ze dat moet verwisselen. Dus hup weer naar boven en even later is dat probleem ook weer opgelost.

 

Daarna begon het wachten op mijn oudste dochter tot die thuis kwam en dat gebeurde gelukkig niet veel langer erna. Na haar verslag over het verwisselen van de band en haar vergadering, de nieuwe turnkleding bekeken en beoordeeld die bestemd zijn voor de jongens selectie en nog even gekeken naar het verschrikkelijke vliegtuigongeluk. Ook zij moest nog even ( nou ja even?) wat uitprinten en voor we het wisten was het 00.30 dus hoogste tijd om de oogjes te sluiten.

 

Vanmorgen liep om half 7 de wekker weer af en ik ging naar beneden om mijn oudste dochter wakker te maken. Zij heeft namelijk voor de tweede keer de ziekte van Pfeiffer ( en ja weer in haar examenjaar!) dus die wekker maakt haar niet echt wakker momenteel. Bleek later dat ze gerust een uurtje langer had kunnen liggen!

 

Het voordeel was dat we nu samen even naar de garage konden gaan en kijken of de band nog gerepareerd kon worden. Gelukkig was er een gaatje en werden we meteen geholpen en bleek dat het ventiel lek was. Binnen een mum van tijd was het probleem geklaard en leek het erop dat ze met haar eigen auto naar school kon gaan. De dame ( jawel J) die ons hielp inspecteerde het reserve wiel nog even en daar bleek ook nog eens een schroef in te zitten. ( Hoezo geluk?) Ook deze kon nog gerepareerd worden en dus bleef ik achter in de garage om erop te wachten en mijn dochter ging er vandoor met mijn auto, om maar op tijd op school te zijn.

 

 

Dusss hoezo dat je als ouder het makkelijker krijgt naarmate de kinderen ouder worden?

 

 

 

 

Een klein knaapje zat op de bus naast een man die een boek aan het lezen was.

Plots zag het jongetje dat de man de boord van zijn hemd achterstevoren droeg.
Hij vroeg de man waarom hij zijn boord zo droeg.
Zegt de man, die eigenlijk een priester was: “Ik ben een Vader”.
Waarop de jongen: “Maar mijn vader draagt zijn boord niet zoals u.”
De pastoor kijkt op van zijn boek en zegt: “Maar ik ben de Vader van velen”.

Nu weer het jongetje: “Mijn vader heeft 4 zoons, 4 dochters en 2 kleinkinderen en toch draagt hij zijn boord niet als u !”
De priester wordt een beetje ongeduldig en zegt: “Maar ik ben vader van honderden” en leest dan verder in zijn boek.
De kleine jongen zit een tijdje stilletjes na te denken en zegt dan fluisterend:
“Misschien kunt u beter uw broek achterstevoren dragen in plaats van uw boord !!!!”

Permalink 7 reacties

Volgende pagina »