vakantietijd…
Aankomend weekend beginnen de vakanties weer hier in het Noorden en met twee kinderen die na deze vakantie weer helemaal fris aan een nieuwe opleiding beginnen en een over is naar de derde klas en komend weekend naar Brazilië gaat op stage, voor een periode van 5 weken, kan ik wel zeggen dat de stemming er hier goed inzit.
De diploma uitreikingen zijn achter de rug en de voorbereidingen voor de reis naar Brazilië zijn nog in volle gang. Wel grappig trouwens dat je op de meest onverwachte momenten toch kleine bevestigingen krijgt dat ik als moeder het toch niet allemaal zo slecht doe. Zoals het gesprek in de auto op de terugweg na het diploma uitreiking van mijn oudste dochter, wat ineens over het feit ging of ik mijn kinderen ooit wel naar de peuterspeelzaal had gedaan, nou nee dus. Daarop maakte de dochter die dit weekend voor het eerst een lange periode naar het vreemde buitenland gaat de opmerking, dat ik het in huis altijd al een peuterspeelzaal had voor mijn kinderen. Dat is toch een geweldige opmerking om te horen? Voor mij wel in elk geval!
Voor mij zit er op dit moment slechts een weekje vakantie in en nee we gaan niet ergens naar toe, omdat ik nog steeds niet zeker weet hoe mijn toekomst bij mijn huidige werkgever eruit ziet. Ik mag niet meer zoveel doen in de administratie en ben bijna weer volledig ingezet in het acquisitie gebeuren. Nu vind ik dat niet zo heel erg om te doen, alleen had ik liever wat minder uren willen bellen dan waar ik nu mee belast ben. Dit wisten ze dus ik vraag me af of dit nou pesterij is? Een van mijn collega’s is er ook helemaal niet blij mee, maar tja de baas beslist. Afijn, ik heb nog werk dus laat ik daar maar niet teveel over zeuren en gewoon doen.
Ik wil in elk geval iedereen een fijne vakantie wensen zonder missers!
Een man had al enkele jaren een affaire met een Italiaanse vrouw.
Op een avond, vertelde de vrouw hem dat ze zwanger was.
Omdat hij zijn reputatie en huwelijk niet wilde verpesten, betaalde hij haar, zodat ze naar Italië kon gaan om heimelijk het kind ter wereld te brengen.
Als ze in Italië zou blijven om het kind op te voeden, zou hij het kind financieel ondersteunen tot diens achttiende.
Ze stemde ermee in, maar vroeg, hoe hij zou weten wanneer het kind geboren zou zijn.
Om het discreet te houden, vertelde hij haar om slechts een kaartje te sturen met daarop “Spaghetti”.
Dan zou hij ervoor zorgen dat de betalingen geregeld zouden worden.
Negen maanden later, zijn vrouw pakt de post op.
“Schat,” zei ze, “je hebt een heel vreemd kaartje ontvangen.”
“Oh, geef het maar aan mij.”
Zijn vrouw gaf hem het kaartje, en keek toe terwijl haar man het kaartje las, hij werd bleek, en viel flauw.
Ze pakte de kaart en las.
“5 x spaghetti; drie met balletjes, en twee zonder.
Stuur extra saus.”
Cijfers op een rij…
Tijd geleden dat ik geschreven heb over zaken die mij bezighouden. Ik merk dat ik dit niet kan laten, mijn hoofd steeds voller en voller wordt en ik me dingen ontzeg die voor mij belangrijk en noodzakelijk zijn en andere dingen, om een ander een plezier te doen voor laat gaan.
De afgelopen dagen waren voor ons Memorial days. Sommigen hebben wat gemerkt, anderen die ons minder goed kennen hebben zo goed als niets gemerkt. Dat is ook de bedoeling, omdat wij anderen er niet mee lastig willen vallen en blij zijn dat ze in deze dagen bij ons willen zijn en wij ze graag bij ons willen hebben. ( Het leidt af nietwaar?)
.
Voor ons is het in kleine kring bekend dat bepaalde datums en gebeurtenissen toch heel veel overeen komen. Ik laat een klein overzicht zien van een aantal datums, maar als ik ze allemaal zou laten zien wordt het misschien oninteressant om verder te lezen, vandaar dit beknopt overzicht. Ik begin met de maand augustus en ga zo het jaar door, hier en daar wat datums prikken en vergelijken met een aantal jaren later.
3 augustus 1932 Geboortedag van mijn vader
3 augustus 1985 Verlovingsdag van mij met mijn toenmalige eerste partner
3 augustus 2000/01 Overlijden van mijn dierbare oom waar ik veel vakanties heb gelogeerd.
9 augustus 1986 Overlijden van mijn eerste partner met wie ik inmiddels was getrouwd
9 augustus 1989 Geboorte van de eerste dochter van de broer van mijn overleden partner
14 januari 1989 Huwelijk met mijn tweede partner
14 januari 2005 Overlijden van de vader van mijn tweede partner
1 maart 1968 Geboorte dag en overlijden van mijn zusje
1 maart 1993 De dag dat mijn toenmalige schoonouders de sleutel kregen van hun nieuwe huis en de dag ervoor mijn zoon was geboren na een moeilijke bevalling met benauwdheid en na mond op mond beademing het op het nippertje heeft gered.
25 april 1986 Huwelijk met mijn eerste partner
25 april 1989 Overlijden van een goede buurtgenoot een paar huizen verderop. Mijn eerste dochter was op dat moment een half jaar oud. Ikzelf was, na een slechte start van mijn kraamtijd, dankzij een doorgedraaide buurvrouw die gillend voor onze deur stond 1 dag na de bevalling (wat je hard van je roze kraamtijd wolk doet donderen) net weer een beetje de oude aan het worden.
10 juni 1977 Ongeluk met de brommer van mijn tweede partner
10 juni 2004 Aangereden toen mijn tweede partner op de motor reed
( Noot; hier zit 27 jaar tussen de datum waarop onze 1e dochter werd geboren in september 1989)
12 juni 1993 Geboortedag van mijn tweede dochter ( beetje moeilijke start koud bad)
12 juni 2004 Overlijden van mijn tweede partner
17 juni 2004 De crematie van de vader van mijn kinderen.
17 juni 2009 De dag dat mijn zoon uitslag krijgt van zijn VMBO examen.
De maand juni heeft nogal wat dagen waarop we “gedenkwaardige” dagen hebben. Zoals op7 juni waar ik niet op inga nu; 9 juni de verjaardag van mijn tweede partner; 10 juni het ongeluk van mijn tweede partner; 11 juni de verjaardag van de vrouw van de broer van mijn tweede partner en 15 juni de verjaardag van mijn partner die ik nu bijna 23 jaar geleden heb verloren. Het gekke is dat ook dit laatst genoemde verlies juist in deze periode, waarin we inmiddels 5 jaar geleden afscheid hebben moeten nemen van de vader van mijn kinderen, dit heel scherp en hard ineens weer op mijn netvlies staat. Alleen kan ik er weinig mee, want niemand in mijn huidige omgeving weet wat er zich toen heeft afgespeeld en mijn kinderen alleen uit verhalen. Dan is er nog 28 februari 1993 de geboorte van mijn zoon, wat zeer onverwacht snel ging, in een glibberige nacht en net op het nippertje goed is afgelopen.
Ook komen weer verdrongen beelden op uit de tijd van mijn tweede huwelijk door zeer recente gebeurtenissen. Dat is ook de reden dat ik moeite heb om me afhankelijk op te stellen in een relatie, zeker als er wordt gesproken over wij, ons, samen. Dit zijn dingen die altijd op een of andere manier weer omgedraaid worden en tegen je worden gebruikt. Daarbij wordt gekeken naar dingen die materialistisch gezien waarneembaar zijn ( je soms niet eens om hebt gevraagd) en voor het gemak wordt er maar even voorbij gegaan aan het feit dat de andere partner dingen doet wat niet uiterlijk waarneembaar is, maar voor de innerlijkheid zorgen en waarvoor deze partner het vorig weekend nog voor is bedankt.
Maar ach wij mensen mogen zo snel vergeten tegenwoordig…………..
Een motorrijder is tegenwoordig ook een automobilist?
Met verbazing las ik gisteren dit artikel in het huis aan huis verspreidde Drenthe journaal.
Assenaar onderuit met motor
|
|
woensdag 18 maart 11:31
ASSEN – Dinsdagavond is een 47-jarige automobilist uit Assen op de Europaweg-Noord onderuit gegaan. De man reed in de richting van de Europaweg-West. Bij de kruising met de Groningerstraat ging het verkeerslicht op oranje.
De motorrijder gaf gas om door te rijden, maar toen kwam hij drie overstekende fietsers tegen. De man remde en ging onderuit. Hij liep wat schaafwonden op. Volgens getuigen zouden de fietsers door rood zijn gereden.
Volgens mij heb ik wat gemist bij de wijzigingen over de deelnemers in het verkeer? ( Op de website staat het wel goed kwam ik later achter)
Het gaat goed met de economie
Alleen:………………
de bananenhandelaar is de pisang en
de tabakshandelaar is de sigaar
de bakker verdient geen brood meer en
de herenmode is de das omgedaan
de lampenwinkeliers zien de toekomst duister in
en de scheepvaart is de wind uit de zeilen genomen
menig timmerman heeft er net het bijltje bij neergelegd terwijl
de kousenfabrieken er geen gat meer in zien
de horlogemakers zouden de tijd willen terugzetten en
de confectie-industrie moet er een mouw aan passen
de tuinders heeft men knollen voor citroenen verkocht
en de binnenschippers zijn aan lager wal geraakt
de chauffeurs zijn de macht over het stuur kwijt omdat
de wegen aan belasting bezweken zijn
de wielrenners weten niet meer rond te komen
en de badmeesters kunnen het hoofd niet meer boven water houden
de bierbrouwers moeten uit een ander vaatje tappen en
voor de bioscopen valt het doek
de kwekers zitten op zwart zaad
de schoorsteenvegers komen op straat te staan
en de stratenmakers kunnen wel op het dak gaan zitten
de mijnbouw graaft zijn eigen graf en
Rijnmond gaat de pijp uit
de N. S. is het spoor bijster
de luchtvaartmaatschappijen vliegen de lucht in en dat terwijl
de metselaars in de put zitten en
de caféhouder het zat is
de kapper zit met zijn handen in het haar
de boer is uit het veld geslagen en
de helderziende schermt het voor de ogen…………..
zou het helpen als de wapenindustrie inzag dat er geen schot meer in zit???????!!!!
De bus
Zit een man met zijn zoontje in de bus. Tegenover hen zit een vrouw met geweldig mooie borsten.
Zegt het zoontje tegen zijn vader:
“Kijk eens wat een mooie borsten die vrouw heeft.”
De vader wordt zo boos op zijn zoontje dat hij hem meteen naar een kostschool stuurt.
Een jaar later kreeg de zoon proefverlof en om zeker te weten dat de zoon geen seksistische opmerkingen meer maakte, ging de vader met hem de bus weer in en gingen ze tegenover een mooie vrouw zitten.
De zoon zegt de hele weg niets en de vader vertrouwt het niet.
Zegt de vader:
“Hé jongen, kijk eens naar de borsten van die vrouw.”
Zegt de zoon:
“Nee pa, daar kijk ik niet meer naar. Maar heb je die joekel van de chauffeur al gezien?!”
Tot slot wil ik jullie deze schaapjes niet onthouden en allemaal een fijn weekend!
Dromen en nadenken..
Vanmorgen moest ik een bord en een kopje in het huis van mijn tante zetten en was gelukkig in het bezit van de sleutel van de voordeur, omdat ze niet thuis was op dat moment. Toen ik de keuken binnenliep ( wat totaal verschilde van de werkelijke keuken die ze heeft), zag ik ineens een televisie staan met mij in beeld. Verbaasd keek ik achterom en zag een filmcamera staan op een groot statief en vroeg mij af of ze nu zo bang was voor inbrekers of overvallers dat ze dit enorme ding steeds weer opzette als ze wegging? Even later kwam ze thuis en ik vroeg haar meteen of mijn vermoedens waar waren en ze knikte bevestigend met een strakke mond.
Op dat moment gaf mijn wekker aan dat het de hoogste tijd was om op te staan en even keek ik verdwaasd om me heen. Al snel werd het me duidelijk dat dit een van mijn rare dromen bleek te zijn die ik zo af en toe wel eens heb en de realiteit van de morgen drong zich al snel weer aan me op. Ik moest er zo vroeg uit omdat ik vandaag naar het ziekenhuis moest voor mijn jaarlijkse controle en na even gekeken te hebben of mijn dochter ook wakker was voor haar stage, ging ik me douchen.
Op weg naar het ziekenhuis kon ik gelukkig mijn verstand er beter bij houden dan de afgelopen tijd en was daar wel blij om, want het was mistig en druk op de weg naar Groningen. Ik was er keurig op tijd en het bleek dat mijn vriend er ook net was. Die was zo lief om met me mee te gaan ter ondersteuning, omdat dit soort onderzoeken niet altijd de prettigste zijn. Gelukkig was ik vrij snel aan de beurt en moest toen even wachten of de foto’s goed waren. Ook deze uitslag duurde niet al te lang en opgelucht liepen we weer terug naar de ingang voor een kop koffie en een lekker broodje.
We namen afscheid van elkaar in de parkeergarage en dat kon een oudere dame niet echt waarderen geloof ik, want die begon al snel te toeteren en te gebaren dat zij op mijn plek wilde staan. Of zou ze niet tegen zoenende mensen kunnen?
Thuis gekomen begon het denken en piekeren weer over de afgelopen weken en over mijn werk, waar ik op dit moment goed ziek van ben en even niet in staat om daar vrolijk mee verder te gaan.
Rond een uur of twee besloot ik nu toch maar eens te gaan doen wat ik al twee dagen van plan ben en dat is om even lekker naar buiten te lopen en een frisse neus te halen. Tijdens zo’n wandeling met de geur van het voorjaar in je neus en kinderen die spannende avonturen beleven in de bossen kan je heerlijk je gedachten laten gaan.
Over het feit dat ik twee weken geleden te horen kreeg dat mijn aanwezigheid niet langer was gewenst door een van de directeuren en ik te ver van het kantoor woon om daar te komen werken.
Mijn andere baas erop tegen is dat mijn dienstverband wordt beëindigd.
Ik toch heb doorgewerkt ondanks dat al een groot gedeelte van mijn werk inmiddels is afgenomen. ( gelukkig had ik nog een hoop papierwerk liggen vanaf 2003, wat ik nu eens goed kon uitzoeken.)
Ik pas vrijdag NA 17.00 het bericht kreeg dat mijn dienstverband toch niet beëindigd wordt en ik ingezet wordt voor de “benodigde” uren.
Ik me nu een aantal dingen afvraag over het hoe en waarom ik nu ineens wel kan blijven?
Ik me nu een speelbal voel en van mening ben dat je niet zo met mensen om hoort te gaan.
Gelukkig kwam ik na deze wandeling iets lichter in mijn hoofd thuis dan ik wegging en terwijl ik meteen de container weer ophaalde, zag ik in een grasveldje een gekleurde stuiterbal liggen. Toeval of niet dat deze speelbal die stuiterbal ziet liggen?
Morgen maar weer naar buiten het blijft mooi weer heb ik me laten vertellen!
Rustig bezig avondje.
Wat leek te beginnen in een rustig avondje, ontaardde toch op het laatst in een wat hectische afsluiting van de dag.
Nadat ik eerst wat formaliteiten had gedaan van administratieve aard voor mijn kinderen en mijzelf, dacht ik even een tijdje bezig te gaan met wat andere zaken.
Mijn ene dochter was bezig met iets te maken voor school en kwam met de vraag of ik even met haar wilde kijken of het zo acceptabel was. Geen probleem en hup samen achter de pc en kijken en overleggen, tot het voor ons idee goed was. Daarna ging zij naar boven om de laatste hand aan haar project te leggen en uit te printen.
Nog geen 10 minuten later ging de telefoon….. Mijn andere dochter die vertelde dat ze een probleempje had. Ze stond met een lekke band in Assen en wat nu? Aangezien het inmiddels 22.30 was en ze vanmorgen weer heel vroeg op moest, besloten we dat ze de auto maar moest laten staan en ik haar wel zou ophalen. Op dat moment kwam er een collega van haar naar buiten die haar wel wilde helpen, dus hoefde ik niet in de startblokken. ( Later bleek dat het nog een behoorlijke klus was geweest om het reserve wiel onder de wagen vandaan te halen, dus het was mij ook niet gelukt waarschijnlijk).
Nog geen 10 minuten later ging de huistelefoon…. Mijn dochter die bezig was met het printen, vertelde dat er kleurencartridges leeg waren en ze weet niet hoe ze dat moet verwisselen. Dus hup weer naar boven en even later is dat probleem ook weer opgelost.
Daarna begon het wachten op mijn oudste dochter tot die thuis kwam en dat gebeurde gelukkig niet veel langer erna. Na haar verslag over het verwisselen van de band en haar vergadering, de nieuwe turnkleding bekeken en beoordeeld die bestemd zijn voor de jongens selectie en nog even gekeken naar het verschrikkelijke vliegtuigongeluk. Ook zij moest nog even ( nou ja even?) wat uitprinten en voor we het wisten was het 00.30 dus hoogste tijd om de oogjes te sluiten.
Vanmorgen liep om half 7 de wekker weer af en ik ging naar beneden om mijn oudste dochter wakker te maken. Zij heeft namelijk voor de tweede keer de ziekte van Pfeiffer ( en ja weer in haar examenjaar!) dus die wekker maakt haar niet echt wakker momenteel. Bleek later dat ze gerust een uurtje langer had kunnen liggen!
Het voordeel was dat we nu samen even naar de garage konden gaan en kijken of de band nog gerepareerd kon worden. Gelukkig was er een gaatje en werden we meteen geholpen en bleek dat het ventiel lek was. Binnen een mum van tijd was het probleem geklaard en leek het erop dat ze met haar eigen auto naar school kon gaan. De dame ( jawel J) die ons hielp inspecteerde het reserve wiel nog even en daar bleek ook nog eens een schroef in te zitten. ( Hoezo geluk?) Ook deze kon nog gerepareerd worden en dus bleef ik achter in de garage om erop te wachten en mijn dochter ging er vandoor met mijn auto, om maar op tijd op school te zijn.
Dusss hoezo dat je als ouder het makkelijker krijgt naarmate de kinderen ouder worden?
Een klein knaapje zat op de bus naast een man die een boek aan het lezen was.
Plots zag het jongetje dat de man de boord van zijn hemd achterstevoren droeg.
Hij vroeg de man waarom hij zijn boord zo droeg.
Zegt de man, die eigenlijk een priester was: “Ik ben een Vader”.
Waarop de jongen: “Maar mijn vader draagt zijn boord niet zoals u.”
De pastoor kijkt op van zijn boek en zegt: “Maar ik ben de Vader van velen”.
Nu weer het jongetje: “Mijn vader heeft 4 zoons, 4 dochters en 2 kleinkinderen en toch draagt hij zijn boord niet als u !”
De priester wordt een beetje ongeduldig en zegt: “Maar ik ben vader van honderden” en leest dan verder in zijn boek.
De kleine jongen zit een tijdje stilletjes na te denken en zegt dan fluisterend:
“Misschien kunt u beter uw broek achterstevoren dragen in plaats van uw boord !!!!”
Allemaal de beste wensen vol humor, gezondheid en geluk..
Weekend bezoek
Een huisarts belt in het weekend een loodgieter met de vraag of hij direct wil komen, want hij heeft water in de kelder. De loodgieter probeert de huisarts af te wimpelen en vraagt of dat niet kan wachten tot maandag. Maar de huisarts staat er op dat de loodgieter direct komt. Daarop zegt de loodgieter toe om direct te komen.
Bij de huisarts aangekomen neemt deze hem mee naar de kelder, doet de deur open en de loodgieter ziet inderdaad dat de kelder vol water staat. De loodgieter vraagt de huisarts of die een paracetamol voor hem heeft. De huisarts gaat niet begrijpend een paracetamol halen en geeft deze aan de loodgieter. De loodgieter gooit de paracetamol in het water en zegt tegen de huisarts:
“Ik ben weer weg, maar als het maandag niet over is moet je me bellen
————————————————————————————————————-
De Biecht
Een oudere man die woont in de omgeving van Parijs ging naar de plaatselijke kerk
om te biechten
De priester maakt het luikje open van de biechtstoel, en de man zei :
“Vader, tijdens de oorlog klopte er een mooie vrouw op mijn deur
en ze vroeg me om haar te verbergen voor de Nazi’s “
Dus ik verstopte haar op mijn zolder.
De priester zei : Dat is fantastisch dat je dat gedaan hebt, mijn zoon, er is absoluut geen reden om dat op te biechten.
Maar het is eigenlijk erger Vader. Ze betaalde me terug met seks.
Elke dag en twee keer in het weekend.
De priester zei : Door dat te doen liep je beiden natuurlijk groot gevaar.
Maar wel begrijpelijk dat in die omstandigheden twee mensen zich zo gaan gedragen.
Maar als je er echt spijt van hebt, dan zijn nu je zonden vergeven.
Dank je wel Vader, dat is een pak van mijn hart. Maar ik heb nog een vraagje :
” Zal ik haar vertellen dat de oorlog is afgelopen ? “
——————————————————————————————————————–
er ligt een kanibaal in het ziekenhuis,en de verpleegster vraagt,wilt u wat eten? nou zegt de kanibaal ,geef maar een korstje brood. en de volgende dag vroeg ze weer wilt u wat eten,en weer het zelfde antwoord,dat ging de hele week zo door.op een gegeven moment vraagt de verpleegster,ik heb toch wel een vraag,u bent toch een kanibaal???en u vraagt alleen maar korstjes brood? nou zegt de kanibaal,hiernaast ligt een man met een open rug,dan kan ik een paar keer soppen.
———————————————————————————————————————-
Een man gaat met de nachttrein naar de wintersport. In de slaapcoupe komt hij tot de ontdekking dat hij de ruimte moet delen met een vrouw.
Ze stellen zich aan elkaar voor. De vrouw gaat boven slapen, de man onder.
Ze gaan in bed liggen, maar na een kwartier roept de vrouw:
‘ Buurman,slaapt u al?’
‘Nee’, zegt de man. ‘Ik heb het nogal koud’, zegt de vrouw, ‘wilt u
misschien het raampje dicht doen?’;
‘Natuurlijk’, zegt de man. Hij stapt uit bed, doet het raampje dicht en gaat weer liggen.
Na een kwartier roept de vrouw: ‘Buurman, slaapt u al?’;
‘Nee’, zegt de man.
‘Het wordt nogal benauwd’, zegt de vrouw, ‘wilt u misschien het raampje weer open doen?’;
‘Oke’, zegt de man. Hij stapt uit bed, doet het raampje open en
gaat weer liggen.
Na een kwartier roept de vrouw: ‘Buurman, slaapt u al?’;
‘Nee’, zegt de man.
‘Het begint nu toch weer koud te worden’, zegt de vrouw, maar ik heb gezien dat daar in het kastje nog een deken ligt. Wilt u die misschien voor mij pakken?’;
‘We zouden natuurlijk ook kunnen doen of we getrouwd zijn’, zegt de man.’;
‘O, zou u dat willen?’, vraagt de vrouw.
‘Ja hoor’, zegt de man.
‘Nou, dat lijkt me ook wel fijn’, zegt de vrouw.
‘Mooi’ zegt de man, ‘Kom uit je nest, pak zelf dat deken, kruip weer in je nest ,houd je bakkes en laat me slapen.’
EN VOOR REBEL van hetzelfde!
[gadget]<img src=”http://i251.photobucket.com/albums/gg287/krabbelaars/root/krabbel/feestdagen/oud_en_nieuw/oud_en_nieuw_253.gif” title=”www.krabbelaars.nl” alt=”www.krabbelaars.nl” />[/gadget] [url=http://www.krabbelaars.nl/category/view/id/546724]http://www.krabbelaars.nl – Oud en nieuw plaatjes[/url]
Kerstgevoel..
De kerstdagen komen er weer aan… Voor velen het vooruitzicht van een paar broodnodige vrije dagen voor anderen een feest van herdenking gemis en ook verdriet en gemis.
Ik denk dat iedereen wel iemand heeft waar die aan denkt die niet meer onder ons is tijdens deze dagen. Of een relatie heeft die geen kans meer heeft in de toekomst. Van mijn vader weet ik bijvoorbeeld, dat hij zijn vrouw heel erg mist en de glans van de voorpret, van de kerst wel echt is verdwenen en het haast een verplichting is. Hij zal hier niet de enige in zijn net zoals hij, zullen er ongetwijfeld veel meer hier zo over zullen denken. Er komt echter een tijd dat je beseft dat die mensen, die je zo mist in deze tijd liever willen dat je doorgaat en geniet van het leven, ook al zijn zij er niet lijfelijk meer bij.
Wij kennen hier ook onze donkere dagen en voor mij geldt het zelfs wel dubbel onderhand, maar ik weet dat ik hier niet alleen in sta, want Hans Wiegel heeft ook deze ervaring en ergens zou ik wel eens graag onder het genot van een goed glas wijn bij een knapperend open haard vuur met hem van gedachten willen wisselen.
Anyway.. mijn dochters zijn in deze tijd goed bezig heb ik gemerkt, want ze hebben vandaag terwijl ik hard aan het werk was op mijn kamertje, onze woonkamer omgetoverd in kerstachtige sferen heel erg gezellig en sfeervol. Alleen de kerstboom moet er nog in en de kleuren voor dit jaar zijn al bepaald. Gek eigenlijk, dat je zo snel moet zeggen als je spreekt over het kerstfeest vorig jaar, dat je haast alweer vergeet dat de oudste er toen niet eens was. Die was de kans van haar leven aan het ervaren op Aruba.
Er was nog altijd die bloemenbon hier die mijn oudste ooit eens heeft gekregen en vanaf vandaag is omgezet in plantjes en leuke dingetjes voor een mooi stukje die ze zelf hebben gecreëerd voor het graf van hun vader en een tweetal witte kerststerren voor onze voordeur heeft opgeleverd!
Dus lieverd! Eindelijk heb jij je coniferen die je altijd zo graag wilde! J
Mensen maak er gewoon iets gezelligs van deze kerst!
Meewerken en afgestraft worden…
Vanavond werd ik gebeld door iemand van de EON-Benelux. Zal wel iets met stroom te maken hebben, maar daar heb ik het toch al niet zo op. Ik ben een trouwe klant van mijn huidige stroomvoorziening en toen de dame vertelde dat ze reageerde naar aanleiding van een enquête die ik had ingevuld via internet, gaf ik meteen aan dat ik het erg leuk vind om af en toe mee te werken aan die broodnodige onderzoeken, maar daardoor niet door allerlei bedrijven gebeld wilde worden. De dame reageerde meteen met de woorden dat ik dan niet aan enquêtes moest deelnemen? Ik verwoorde dat netjes dat ik af en toe het leuk vindt om me nuttig te maken voor de maatschappij om daaraan mee te werken, maar dacht ondertussen van jij telefoonslet waar bemoei jij je mee? Ben je ongesteld of zo dat je zo je potentiële klanten meteen afbekt?
Dus helaas benaderaars van onderzoeken via internet de maat is vol!! Eigen schuld dikke bult zal ik maar zeggen tegen de enquêteonderzoekers
Dat bedoel ik nou 
. Een Belg en een Nederlander wonen een 500 meter van elkaar af. Tussen hun ligt de grens Belgie-Nederland.
Nog nooit hebben beide heren een woord met elkaar gesproken maar op een avond treffen ze zich in het café.
De hele avond wordt geouwehoerd en gezopen en uiteindelijk zegt de Belg tegen de waard: Mijnheer, geeft mij nog een pilske op de rekening van de Nederlander of voelt u zich daar te zuinig voor vraagt die aan de Nederlander?Nou zegt de Nederlander, ik ben niet zuinig, ik let gewoon goed op mijn centen. Een voorbeeld, ik heb gister een verrekijker gekocht, ik kon kiezen tussen ene van 100 en 200 euro. Ik heb die van 100 euro gekocht aangezien die aan mijn eisen voldeed. Ik keek namelijk gister met de verrekijker richting uw huis en zag u met uw vrouw in de keuken aan het neuken. Nou, dat voldoet die verrekijker van 100 toch goed hè zegt de Nederlander!Zou zegt de Belg, had je dan maar die van 200 euro gepakt, dan had je gezien dat het uw vrouw was!!
Heb ik de grootste ruzie met mijn vrouw.
En wat is er nu gebeurd?
We liggen samen lekker in bed te vrijen en zegt ze opeens..
‘Schat, zeg eens wat vieze dingen tegen me, dat vind ik opwindend
Dus ik zeg: ‘je keukenramen en het kamerplafond en je gasfornuis…….
De eerste stap….
Het moment van stoppen komt steeds dichterbij. Nog 11 dagen geeft mijn stopmeter aan en nu moet ik toch echt wat gaan ondernemen, anders gaat het weer helemaal mis. Twee van mijn medeloggers waarvan ik weet dat die altijd fervente rokers waren hebben gereageerd met de mededeling dat de een reeds 10 maanden is gestopt en een andere zeer verstokte roker sinds Juli. Dan moet het mij toch ook vast gaan lukken denk ik zo en ik hou ze aan als mijn grote voorbeelden.
De eerste stap die ik deze week wil gaan zetten is meteen denk ik ook de moeilijkste want dat is niet meer roken op mijn werkplek achter de computer. Het lijstje waarmee je kan “turven” hoeveel sigaretten je per dag rookt ligt al weer achter me klaar en dat motiveert wel, omdat je meteen kan zien hoeveel je in een uur al hebt gehad.
Ik ben er voor mezelf van overtuigd als ik die eerste stap kan overwinnen het totale stoppen met roken ook zeker gaat lukken, dus hoogste tijd voor die eerste stap.
Morgen is het weer gehaktdag zoals het heet en om de stemming er een beetje in te houden wat leuks…..
|
De aardappel truuk Een Belg en zijn Nederlandse vriend Jan brengen hun vakantie door aan de Belgische kust. Na enkele dagen aan het strand raakt de Belg in een depressie. Zo gezegd, zo gedaan. De Belg loopt enkele dagen met een enorme patat aardappel in zijn zwembroek over het zonnige strand. Helaas zonder resultaat. De Belg beklaagt zich bij zijn vriend: |
|
|
|
|
- er loopt een wat oudere man op het naakstrand. opeens ziet hij een mooie jonge vrouw liggen en ziet
tussen haar benen een wit touwtje. de man blijft vol bewondering staan en blijft er naar kijken.
de vrouw schrikt overeind en zegt tegen de man: hé heb je dat nog nooit gezien ?
jawel zegt de man, maar ik wist niet dat je er thee in kon zetten.
|
Een monnik wordt rondgeleid in een klooster waar hij komt te werken, hij vraagt aan de hoofdmonnik of er ook aan seks wordt gedaan. Nee, zegt de hoofdmonnik, daar hebben we een alternatief voor, zie je die regenton in het midden van het plein, daar zit een gat en daar steek je hem in. Waarop de monnik zegt; Ja, maar dat is niet zoals thuis! Nou, ik probeer het eerst maar eens. Dus de monnik probeert het en is daarna dolenthousiast over de ton, en vraagt ; Mag dat zo vaak als je wilt? Ja hoor, iedere dag behalve Dinsdag. Waarom niet vraagt de monnik. Zegt de hoofdmonnik; Dan zit jij in de ton! |
|
Even rekenen……
Nog meer mensen die meegedaan hebben aan de 24 uurs actie niet roken op 7 oktober? Ik wel elk jaar probeer ik het opnieuw. Ook gisteren is het me niet gelukt maar ik heb heel wat minder gerookt dan normaal op een dag. Gisteren dankzij de dichte mist en de vele files die ik moest trotseren op weg naar het werkoverleg, snakte ik op den duur gewoon naar een sigaret en even voorbij Arnhem ben ik op een parkeerplaats gestopt om dat zo “broodnodige”sigaretje te kunnen nemen. Nee, ik rook niet in de auto dat is een ongeschreven wet bij ons.
Wel wil ik heel graag stoppen, omdat het gewoon beter is voor mijn gezondheid EN mijn portemonnee. Het is mogelijk om je aan te melden bij Stivoro stop de site en daar kun je vele dingen doen. Opdrachten maken om je voor te bereiden op je uiteindelijke stopdag, forums chats en zelfs een heus dagboek/ weblog wat je bij kunt houden. Nu vind ik loggen heel erg leuk en helaas de laatste tijd te weinig tijd er voor gehad, misschien snijdt zo het mes voor mij aan twee kanten…………. Stoppen met roken en weer loggen heerlijk het leven lacht me weer toe!!
Vanavond zag ik een programma “de naakte waarheid” waar een vrouw een cijfer gaf voor zichzelf dat heeft me ook aan het denken gezet. Mijn cijfer voor mijzelf is namelijk ver in de min. Ik geef me voor mijn lichaam een 2 omdat er eigenlijk maar een onderdeel aan is wat ik werkelijk mooi vind, maar omdat ik na 123549874647 pogingen te proberen stoppen met roken nog steeds daarin niet ben geslaagd eindig ik op -4. Hoogste tijd om dat cijfer wat op te gaan krikken om te beginnen met mezelf voor te bereiden op het stoppen met roken. Het enige nadeel wat ik er op dit moment aan zie is dat ik meer eetlust krijg dus waarschijnlijk nog meer in gewicht ga toenemen waar ik toch al te veel van over heb. Ach, je moet ergens beginnen en ik zou graag gezond oud willen worden net als ieder ander nietwaar??
Oké, nog even een opkikker voor het slapen gaan, want ondanks dat ik niet veel meer log verzamel ik zo nu en dan toch nog wel wat leuks J Ik ben benieuwd of je hieraan ook verslaafd zou kunnen raken……
Een visser aan de waterkant zit de hele tijd raar met zijn mond te bewegen. Twee jongetjes staan op de brug.
“Zie je dat,” zegt het ene jongetje, “hoe gek die visser met zijn mond beweegt?”
“Ja,” zegt het andere jongetje, “laten we eens gaan vragen waarom hij dat doet.”
Ze lopen naar de visser en het ene jongetje vraagt:
“Waarom zit u toch steeds zo raar met uw mond te bewegen?”
Zegt de visser met volle mond:
“Gisteren zijn m’n wormen gejat, maar vandaag zal ze dat niet lukken………….
