Cijfers op een rij…
Tijd geleden dat ik geschreven heb over zaken die mij bezighouden. Ik merk dat ik dit niet kan laten, mijn hoofd steeds voller en voller wordt en ik me dingen ontzeg die voor mij belangrijk en noodzakelijk zijn en andere dingen, om een ander een plezier te doen voor laat gaan.
De afgelopen dagen waren voor ons Memorial days. Sommigen hebben wat gemerkt, anderen die ons minder goed kennen hebben zo goed als niets gemerkt. Dat is ook de bedoeling, omdat wij anderen er niet mee lastig willen vallen en blij zijn dat ze in deze dagen bij ons willen zijn en wij ze graag bij ons willen hebben. ( Het leidt af nietwaar?)
.
Voor ons is het in kleine kring bekend dat bepaalde datums en gebeurtenissen toch heel veel overeen komen. Ik laat een klein overzicht zien van een aantal datums, maar als ik ze allemaal zou laten zien wordt het misschien oninteressant om verder te lezen, vandaar dit beknopt overzicht. Ik begin met de maand augustus en ga zo het jaar door, hier en daar wat datums prikken en vergelijken met een aantal jaren later.
3 augustus 1932 Geboortedag van mijn vader
3 augustus 1985 Verlovingsdag van mij met mijn toenmalige eerste partner
3 augustus 2000/01 Overlijden van mijn dierbare oom waar ik veel vakanties heb gelogeerd.
9 augustus 1986 Overlijden van mijn eerste partner met wie ik inmiddels was getrouwd
9 augustus 1989 Geboorte van de eerste dochter van de broer van mijn overleden partner
14 januari 1989 Huwelijk met mijn tweede partner
14 januari 2005 Overlijden van de vader van mijn tweede partner
1 maart 1968 Geboorte dag en overlijden van mijn zusje
1 maart 1993 De dag dat mijn toenmalige schoonouders de sleutel kregen van hun nieuwe huis en de dag ervoor mijn zoon was geboren na een moeilijke bevalling met benauwdheid en na mond op mond beademing het op het nippertje heeft gered.
25 april 1986 Huwelijk met mijn eerste partner
25 april 1989 Overlijden van een goede buurtgenoot een paar huizen verderop. Mijn eerste dochter was op dat moment een half jaar oud. Ikzelf was, na een slechte start van mijn kraamtijd, dankzij een doorgedraaide buurvrouw die gillend voor onze deur stond 1 dag na de bevalling (wat je hard van je roze kraamtijd wolk doet donderen) net weer een beetje de oude aan het worden.
10 juni 1977 Ongeluk met de brommer van mijn tweede partner
10 juni 2004 Aangereden toen mijn tweede partner op de motor reed
( Noot; hier zit 27 jaar tussen de datum waarop onze 1e dochter werd geboren in september 1989)
12 juni 1993 Geboortedag van mijn tweede dochter ( beetje moeilijke start koud bad)
12 juni 2004 Overlijden van mijn tweede partner
17 juni 2004 De crematie van de vader van mijn kinderen.
17 juni 2009 De dag dat mijn zoon uitslag krijgt van zijn VMBO examen.
De maand juni heeft nogal wat dagen waarop we “gedenkwaardige” dagen hebben. Zoals op7 juni waar ik niet op inga nu; 9 juni de verjaardag van mijn tweede partner; 10 juni het ongeluk van mijn tweede partner; 11 juni de verjaardag van de vrouw van de broer van mijn tweede partner en 15 juni de verjaardag van mijn partner die ik nu bijna 23 jaar geleden heb verloren. Het gekke is dat ook dit laatst genoemde verlies juist in deze periode, waarin we inmiddels 5 jaar geleden afscheid hebben moeten nemen van de vader van mijn kinderen, dit heel scherp en hard ineens weer op mijn netvlies staat. Alleen kan ik er weinig mee, want niemand in mijn huidige omgeving weet wat er zich toen heeft afgespeeld en mijn kinderen alleen uit verhalen. Dan is er nog 28 februari 1993 de geboorte van mijn zoon, wat zeer onverwacht snel ging, in een glibberige nacht en net op het nippertje goed is afgelopen.
Ook komen weer verdrongen beelden op uit de tijd van mijn tweede huwelijk door zeer recente gebeurtenissen. Dat is ook de reden dat ik moeite heb om me afhankelijk op te stellen in een relatie, zeker als er wordt gesproken over wij, ons, samen. Dit zijn dingen die altijd op een of andere manier weer omgedraaid worden en tegen je worden gebruikt. Daarbij wordt gekeken naar dingen die materialistisch gezien waarneembaar zijn ( je soms niet eens om hebt gevraagd) en voor het gemak wordt er maar even voorbij gegaan aan het feit dat de andere partner dingen doet wat niet uiterlijk waarneembaar is, maar voor de innerlijkheid zorgen en waarvoor deze partner het vorig weekend nog voor is bedankt.
Maar ach wij mensen mogen zo snel vergeten tegenwoordig…………..
Redstar zei,
juni 15, 2009 bij 12:10 pm
Als ik het zo lees heb je ook behoorlijk wat achter je kiezen gehad. Ik vergeet overiggens niet snel, vergeven wel, maar vergeten .. nee..
Leidse Glibber zei,
juni 15, 2009 bij 8:08 pm
Je hebt inderdaad heel wat te verduren gehad.
En ja gek he al die datums met dubbele betekenissen/gebeurtenissen.
Hou je taai he.
patrick zei,
juni 15, 2009 bij 8:47 pm
Ik hoop dat je zoon een goede uitslag krijgt voor zijn examen Succes.
Ben Stulen zei,
juni 15, 2009 bij 10:51 pm
Dit is voor een normaal mens niet te verwerken…….
Pasula zei,
juni 16, 2009 bij 4:10 am
Er gebeuren zoveel dingen in een leven waar je bij stil kunt blijven staan en soms is dat ook weleens goed, niemand bepaalt hoe je je leven indeelt en wat je doet. Zelf kijk ik niet te vaak achterom, ik leef nu en ook al heb ik dierbaren verloren en doet dat vaak pijn (nog steeds, het slijt ook niet), toch kijk ik naar wat er komt en wat ik nu meemaak.
X
Leo zei,
juni 16, 2009 bij 10:06 am
Ja data die soms onvergetelijk zijn, mensen die in je gestel zitten, verlies, verdriet, schrik. Allemaal opgeteld wel eens wat veel. Jouw lijstje is een voorbeeld.
Gaat het nu weer ietsjes beter met je?
Pleeboy zei,
juni 16, 2009 bij 3:54 pm
het is vaak zo met die datums:-(
nu maar hopen dat 17 juni ook een beetjes positief kan worden afgeloten
jager zei,
juni 18, 2009 bij 7:52 pm
Wow, dat is een hefrige maand voor jouw hoor. Hier is het juist nu alleen maar het ene na het andere feest maar kan me voorstellen dat jij wel wat anders aan je hoofd hebt dan!
Hilda zei,
juni 19, 2009 bij 10:54 am
vergeten nooit
dat hoeft ook niet volgens mij.. verwerken, plekje geven voor je zelf… en op momenten mag je ook best janken! Je hele leven is veranderd… het gaat door, dat hoorde ik ook van mensen toen mijn kindjes overlden zijn… Tuurlijk gaat je leven door, maar wel op een hele andere manier!
sterkte lieverd, ik hoop dat je toch steun zult vinden zodat je er weer tegenaan kunt… * even op afstand arm om je heen, met begrip… want dat is vaak wat je zoekt…. tenminste ik wel. liefs, Hilda