Schoapieuutdrenthe’s Weblog

Aankomend weekend beginnen de vakanties weer hier in het Noorden en met twee kinderen die na deze vakantie weer helemaal fris aan een nieuwe opleiding beginnen en een over is naar de derde klas en komend weekend naar Brazilië gaat op stage, voor een periode van 5 weken, kan ik wel zeggen dat de stemming er hier goed inzit.

De diploma uitreikingen zijn achter de rug en de voorbereidingen voor de reis naar Brazilië zijn nog in volle gang. Wel grappig trouwens dat je op de meest onverwachte momenten toch kleine bevestigingen krijgt dat ik als moeder het toch niet allemaal zo slecht doe. Zoals het gesprek in de auto op de terugweg na het diploma uitreiking van mijn oudste dochter, wat ineens over het feit ging of ik mijn kinderen ooit wel naar de peuterspeelzaal had gedaan, nou nee dus. Daarop maakte de dochter die dit weekend voor het eerst een lange periode naar het vreemde buitenland gaat de opmerking, dat ik het in huis altijd al een peuterspeelzaal had voor mijn kinderen. Dat is toch een geweldige opmerking om te horen? Voor mij wel in elk geval!

Voor mij zit er op dit moment slechts een weekje vakantie in en nee we gaan niet ergens naar toe, omdat ik nog steeds niet zeker weet hoe mijn toekomst bij mijn huidige werkgever eruit ziet. Ik mag niet meer zoveel doen in de administratie en ben bijna weer volledig ingezet in het acquisitie gebeuren. Nu vind ik dat niet zo heel erg om te doen, alleen had ik liever wat minder uren willen bellen dan waar ik nu mee belast ben. Dit wisten ze dus ik vraag me af of dit nou pesterij is? Een van mijn collega’s is er ook helemaal niet blij mee, maar tja de baas beslist. Afijn, ik heb nog werk dus laat ik daar maar niet teveel over zeuren en gewoon doen.

Ik wil in elk geval iedereen een fijne vakantie wensen zonder missers!

Een man had al enkele jaren een affaire met een Italiaanse vrouw.
Op een avond, vertelde de vrouw hem dat ze zwanger was.
Omdat hij zijn reputatie en huwelijk niet wilde verpesten, betaalde hij haar, zodat ze naar Italië kon gaan om heimelijk het kind ter wereld te brengen.
Als ze in Italië zou blijven om het kind op te voeden, zou hij het kind financieel ondersteunen tot diens achttiende.
Ze stemde ermee in, maar vroeg, hoe hij zou weten wanneer het kind geboren zou zijn.
Om het discreet te houden, vertelde hij haar om slechts een kaartje te sturen met daarop “Spaghetti”.
Dan zou hij ervoor zorgen dat de betalingen geregeld zouden worden.
Negen maanden later, zijn vrouw pakt de post op.
“Schat,” zei ze, “je hebt een heel vreemd kaartje ontvangen.”
“Oh, geef het maar aan mij.”
Zijn vrouw gaf hem het kaartje, en keek toe terwijl haar man het kaartje las, hij werd bleek, en viel flauw.
Ze pakte de kaart en las.
“5 x spaghetti; drie met balletjes, en twee zonder.
Stuur extra saus.”