Wegpesterij of gewoon onzakelijk en kinderachtig?
Het zal nu ongeveer 3 jaar geleden zijn, dat een bedrijf dat volledig draaide op thuiswerkers, wat voor die tijd al heel vooruitstrevend was, ineens een kantoorpand ging huren en de thuiswerkenden op een aantal na op het kantoor gingen werken. Niet veel later kreeg het personeel lucht van het feit dat het al een tijdje donderde tussen de beide directeuren. Aanvankelijk werd aangenomen dat dit allemaal wel weer zou overwaaien, maar helaas is dat tot op de dag van vandaag nog niet bijgelegd.
Inmiddels heeft dit al tot rare toestanden geleidt en ondervindt het vaste personeel ook de lasten ervan. Er zou iemand worden ontslagen, wat na een week weer werd teruggedraaid, contracten die niet verlengd zouden worden, werden wel verlengd en andere contracten werden niet verlengd, waardoor er een aantal bijzonder goede krachten zijn weggevallen. Dit is een spelletje van de heren om elkaar maar zo goed mogelijk dwars te kunnen zitten.
Het personeel doet er ondertussen alles aan om de zaken goed te blijven regelen voor de buitenlandse werknemers die door het bedrijf worden uitgezonden en kijken met lede ogen toe. Alles heeft het personeel geprobeerd om de heren toch weer op goede voet met elkaar te komen, maar niets heeft geholpen. Het enige wat het personeel nog gemotiveerd houdt, is ervoor te zorgen dat de buitenlandse werknemers goed worden verzorgd en op tijd hun geld ontvangen.
Het vaste personeel zelf mag zelf langer wachten op hun salaris, wat regelmatig een of een paar dagen wordt overgemaakt en onlangs heeft een van de vaste medewerkers zich nog een nieuwe computer moeten aanschaffen. De andere computer was gecrashed en met het oog op de komende vakantieperiode besloot diegene een nieuwe te halen en heeft ’s avonds in haar eigen tijd de computer weer helemaal in orde gemaakt, zodat er de volgende dag niets van de arbeidstijd verloren zou gaan. Wel heeft de medewerker een melding hiervan gemaakt en gevraagd of er een gedeelte vergoed kon worden door het bedrijf. Helaas de baas die momenteel de scepter zwaait heeft besloten dat de medewerker dat eerst had moeten overleggen en wil geen bijdrage leveren. Hoe hou je je personeel gemotiveerd? Verwacht hij nu dat deze medewerker nu naar de andere baas rent, zodat ze weer iets hebben om ruzie te maken met elkaar?
Dit gaat niet lang meer goed zo en het personeel begint onderhand uit te zien naar het einde….van dit toch wel kinderachtig spelletje wat de heren zo lang weten vol te houden onderhand. Jammer van een zo mooi bedrijf wat het ooit was…..
Cijfers op een rij…
Tijd geleden dat ik geschreven heb over zaken die mij bezighouden. Ik merk dat ik dit niet kan laten, mijn hoofd steeds voller en voller wordt en ik me dingen ontzeg die voor mij belangrijk en noodzakelijk zijn en andere dingen, om een ander een plezier te doen voor laat gaan.
De afgelopen dagen waren voor ons Memorial days. Sommigen hebben wat gemerkt, anderen die ons minder goed kennen hebben zo goed als niets gemerkt. Dat is ook de bedoeling, omdat wij anderen er niet mee lastig willen vallen en blij zijn dat ze in deze dagen bij ons willen zijn en wij ze graag bij ons willen hebben. ( Het leidt af nietwaar?)
.
Voor ons is het in kleine kring bekend dat bepaalde datums en gebeurtenissen toch heel veel overeen komen. Ik laat een klein overzicht zien van een aantal datums, maar als ik ze allemaal zou laten zien wordt het misschien oninteressant om verder te lezen, vandaar dit beknopt overzicht. Ik begin met de maand augustus en ga zo het jaar door, hier en daar wat datums prikken en vergelijken met een aantal jaren later.
3 augustus 1932 Geboortedag van mijn vader
3 augustus 1985 Verlovingsdag van mij met mijn toenmalige eerste partner
3 augustus 2000/01 Overlijden van mijn dierbare oom waar ik veel vakanties heb gelogeerd.
9 augustus 1986 Overlijden van mijn eerste partner met wie ik inmiddels was getrouwd
9 augustus 1989 Geboorte van de eerste dochter van de broer van mijn overleden partner
14 januari 1989 Huwelijk met mijn tweede partner
14 januari 2005 Overlijden van de vader van mijn tweede partner
1 maart 1968 Geboorte dag en overlijden van mijn zusje
1 maart 1993 De dag dat mijn toenmalige schoonouders de sleutel kregen van hun nieuwe huis en de dag ervoor mijn zoon was geboren na een moeilijke bevalling met benauwdheid en na mond op mond beademing het op het nippertje heeft gered.
25 april 1986 Huwelijk met mijn eerste partner
25 april 1989 Overlijden van een goede buurtgenoot een paar huizen verderop. Mijn eerste dochter was op dat moment een half jaar oud. Ikzelf was, na een slechte start van mijn kraamtijd, dankzij een doorgedraaide buurvrouw die gillend voor onze deur stond 1 dag na de bevalling (wat je hard van je roze kraamtijd wolk doet donderen) net weer een beetje de oude aan het worden.
10 juni 1977 Ongeluk met de brommer van mijn tweede partner
10 juni 2004 Aangereden toen mijn tweede partner op de motor reed
( Noot; hier zit 27 jaar tussen de datum waarop onze 1e dochter werd geboren in september 1989)
12 juni 1993 Geboortedag van mijn tweede dochter ( beetje moeilijke start koud bad)
12 juni 2004 Overlijden van mijn tweede partner
17 juni 2004 De crematie van de vader van mijn kinderen.
17 juni 2009 De dag dat mijn zoon uitslag krijgt van zijn VMBO examen.
De maand juni heeft nogal wat dagen waarop we “gedenkwaardige” dagen hebben. Zoals op7 juni waar ik niet op inga nu; 9 juni de verjaardag van mijn tweede partner; 10 juni het ongeluk van mijn tweede partner; 11 juni de verjaardag van de vrouw van de broer van mijn tweede partner en 15 juni de verjaardag van mijn partner die ik nu bijna 23 jaar geleden heb verloren. Het gekke is dat ook dit laatst genoemde verlies juist in deze periode, waarin we inmiddels 5 jaar geleden afscheid hebben moeten nemen van de vader van mijn kinderen, dit heel scherp en hard ineens weer op mijn netvlies staat. Alleen kan ik er weinig mee, want niemand in mijn huidige omgeving weet wat er zich toen heeft afgespeeld en mijn kinderen alleen uit verhalen. Dan is er nog 28 februari 1993 de geboorte van mijn zoon, wat zeer onverwacht snel ging, in een glibberige nacht en net op het nippertje goed is afgelopen.
Ook komen weer verdrongen beelden op uit de tijd van mijn tweede huwelijk door zeer recente gebeurtenissen. Dat is ook de reden dat ik moeite heb om me afhankelijk op te stellen in een relatie, zeker als er wordt gesproken over wij, ons, samen. Dit zijn dingen die altijd op een of andere manier weer omgedraaid worden en tegen je worden gebruikt. Daarbij wordt gekeken naar dingen die materialistisch gezien waarneembaar zijn ( je soms niet eens om hebt gevraagd) en voor het gemak wordt er maar even voorbij gegaan aan het feit dat de andere partner dingen doet wat niet uiterlijk waarneembaar is, maar voor de innerlijkheid zorgen en waarvoor deze partner het vorig weekend nog voor is bedankt.
Maar ach wij mensen mogen zo snel vergeten tegenwoordig…………..
Dromen en nadenken..
Vanmorgen moest ik een bord en een kopje in het huis van mijn tante zetten en was gelukkig in het bezit van de sleutel van de voordeur, omdat ze niet thuis was op dat moment. Toen ik de keuken binnenliep ( wat totaal verschilde van de werkelijke keuken die ze heeft), zag ik ineens een televisie staan met mij in beeld. Verbaasd keek ik achterom en zag een filmcamera staan op een groot statief en vroeg mij af of ze nu zo bang was voor inbrekers of overvallers dat ze dit enorme ding steeds weer opzette als ze wegging? Even later kwam ze thuis en ik vroeg haar meteen of mijn vermoedens waar waren en ze knikte bevestigend met een strakke mond.
Op dat moment gaf mijn wekker aan dat het de hoogste tijd was om op te staan en even keek ik verdwaasd om me heen. Al snel werd het me duidelijk dat dit een van mijn rare dromen bleek te zijn die ik zo af en toe wel eens heb en de realiteit van de morgen drong zich al snel weer aan me op. Ik moest er zo vroeg uit omdat ik vandaag naar het ziekenhuis moest voor mijn jaarlijkse controle en na even gekeken te hebben of mijn dochter ook wakker was voor haar stage, ging ik me douchen.
Op weg naar het ziekenhuis kon ik gelukkig mijn verstand er beter bij houden dan de afgelopen tijd en was daar wel blij om, want het was mistig en druk op de weg naar Groningen. Ik was er keurig op tijd en het bleek dat mijn vriend er ook net was. Die was zo lief om met me mee te gaan ter ondersteuning, omdat dit soort onderzoeken niet altijd de prettigste zijn. Gelukkig was ik vrij snel aan de beurt en moest toen even wachten of de foto’s goed waren. Ook deze uitslag duurde niet al te lang en opgelucht liepen we weer terug naar de ingang voor een kop koffie en een lekker broodje.
We namen afscheid van elkaar in de parkeergarage en dat kon een oudere dame niet echt waarderen geloof ik, want die begon al snel te toeteren en te gebaren dat zij op mijn plek wilde staan. Of zou ze niet tegen zoenende mensen kunnen?
Thuis gekomen begon het denken en piekeren weer over de afgelopen weken en over mijn werk, waar ik op dit moment goed ziek van ben en even niet in staat om daar vrolijk mee verder te gaan.
Rond een uur of twee besloot ik nu toch maar eens te gaan doen wat ik al twee dagen van plan ben en dat is om even lekker naar buiten te lopen en een frisse neus te halen. Tijdens zo’n wandeling met de geur van het voorjaar in je neus en kinderen die spannende avonturen beleven in de bossen kan je heerlijk je gedachten laten gaan.
Over het feit dat ik twee weken geleden te horen kreeg dat mijn aanwezigheid niet langer was gewenst door een van de directeuren en ik te ver van het kantoor woon om daar te komen werken.
Mijn andere baas erop tegen is dat mijn dienstverband wordt beëindigd.
Ik toch heb doorgewerkt ondanks dat al een groot gedeelte van mijn werk inmiddels is afgenomen. ( gelukkig had ik nog een hoop papierwerk liggen vanaf 2003, wat ik nu eens goed kon uitzoeken.)
Ik pas vrijdag NA 17.00 het bericht kreeg dat mijn dienstverband toch niet beëindigd wordt en ik ingezet wordt voor de “benodigde” uren.
Ik me nu een aantal dingen afvraag over het hoe en waarom ik nu ineens wel kan blijven?
Ik me nu een speelbal voel en van mening ben dat je niet zo met mensen om hoort te gaan.
Gelukkig kwam ik na deze wandeling iets lichter in mijn hoofd thuis dan ik wegging en terwijl ik meteen de container weer ophaalde, zag ik in een grasveldje een gekleurde stuiterbal liggen. Toeval of niet dat deze speelbal die stuiterbal ziet liggen?
Morgen maar weer naar buiten het blijft mooi weer heb ik me laten vertellen!
De eerste stap….
Het moment van stoppen komt steeds dichterbij. Nog 11 dagen geeft mijn stopmeter aan en nu moet ik toch echt wat gaan ondernemen, anders gaat het weer helemaal mis. Twee van mijn medeloggers waarvan ik weet dat die altijd fervente rokers waren hebben gereageerd met de mededeling dat de een reeds 10 maanden is gestopt en een andere zeer verstokte roker sinds Juli. Dan moet het mij toch ook vast gaan lukken denk ik zo en ik hou ze aan als mijn grote voorbeelden.
De eerste stap die ik deze week wil gaan zetten is meteen denk ik ook de moeilijkste want dat is niet meer roken op mijn werkplek achter de computer. Het lijstje waarmee je kan “turven” hoeveel sigaretten je per dag rookt ligt al weer achter me klaar en dat motiveert wel, omdat je meteen kan zien hoeveel je in een uur al hebt gehad.
Ik ben er voor mezelf van overtuigd als ik die eerste stap kan overwinnen het totale stoppen met roken ook zeker gaat lukken, dus hoogste tijd voor die eerste stap.
Morgen is het weer gehaktdag zoals het heet en om de stemming er een beetje in te houden wat leuks…..
|
De aardappel truuk Een Belg en zijn Nederlandse vriend Jan brengen hun vakantie door aan de Belgische kust. Na enkele dagen aan het strand raakt de Belg in een depressie. Zo gezegd, zo gedaan. De Belg loopt enkele dagen met een enorme patat aardappel in zijn zwembroek over het zonnige strand. Helaas zonder resultaat. De Belg beklaagt zich bij zijn vriend: |
|
|
|
|
- er loopt een wat oudere man op het naakstrand. opeens ziet hij een mooie jonge vrouw liggen en ziet
tussen haar benen een wit touwtje. de man blijft vol bewondering staan en blijft er naar kijken.
de vrouw schrikt overeind en zegt tegen de man: hé heb je dat nog nooit gezien ?
jawel zegt de man, maar ik wist niet dat je er thee in kon zetten.
|
Een monnik wordt rondgeleid in een klooster waar hij komt te werken, hij vraagt aan de hoofdmonnik of er ook aan seks wordt gedaan. Nee, zegt de hoofdmonnik, daar hebben we een alternatief voor, zie je die regenton in het midden van het plein, daar zit een gat en daar steek je hem in. Waarop de monnik zegt; Ja, maar dat is niet zoals thuis! Nou, ik probeer het eerst maar eens. Dus de monnik probeert het en is daarna dolenthousiast over de ton, en vraagt ; Mag dat zo vaak als je wilt? Ja hoor, iedere dag behalve Dinsdag. Waarom niet vraagt de monnik. Zegt de hoofdmonnik; Dan zit jij in de ton! |
|
Even rekenen……
Nog meer mensen die meegedaan hebben aan de 24 uurs actie niet roken op 7 oktober? Ik wel elk jaar probeer ik het opnieuw. Ook gisteren is het me niet gelukt maar ik heb heel wat minder gerookt dan normaal op een dag. Gisteren dankzij de dichte mist en de vele files die ik moest trotseren op weg naar het werkoverleg, snakte ik op den duur gewoon naar een sigaret en even voorbij Arnhem ben ik op een parkeerplaats gestopt om dat zo “broodnodige”sigaretje te kunnen nemen. Nee, ik rook niet in de auto dat is een ongeschreven wet bij ons.
Wel wil ik heel graag stoppen, omdat het gewoon beter is voor mijn gezondheid EN mijn portemonnee. Het is mogelijk om je aan te melden bij Stivoro stop de site en daar kun je vele dingen doen. Opdrachten maken om je voor te bereiden op je uiteindelijke stopdag, forums chats en zelfs een heus dagboek/ weblog wat je bij kunt houden. Nu vind ik loggen heel erg leuk en helaas de laatste tijd te weinig tijd er voor gehad, misschien snijdt zo het mes voor mij aan twee kanten…………. Stoppen met roken en weer loggen heerlijk het leven lacht me weer toe!!
Vanavond zag ik een programma “de naakte waarheid” waar een vrouw een cijfer gaf voor zichzelf dat heeft me ook aan het denken gezet. Mijn cijfer voor mijzelf is namelijk ver in de min. Ik geef me voor mijn lichaam een 2 omdat er eigenlijk maar een onderdeel aan is wat ik werkelijk mooi vind, maar omdat ik na 123549874647 pogingen te proberen stoppen met roken nog steeds daarin niet ben geslaagd eindig ik op -4. Hoogste tijd om dat cijfer wat op te gaan krikken om te beginnen met mezelf voor te bereiden op het stoppen met roken. Het enige nadeel wat ik er op dit moment aan zie is dat ik meer eetlust krijg dus waarschijnlijk nog meer in gewicht ga toenemen waar ik toch al te veel van over heb. Ach, je moet ergens beginnen en ik zou graag gezond oud willen worden net als ieder ander nietwaar??
Oké, nog even een opkikker voor het slapen gaan, want ondanks dat ik niet veel meer log verzamel ik zo nu en dan toch nog wel wat leuks J Ik ben benieuwd of je hieraan ook verslaafd zou kunnen raken……
Een visser aan de waterkant zit de hele tijd raar met zijn mond te bewegen. Twee jongetjes staan op de brug.
“Zie je dat,” zegt het ene jongetje, “hoe gek die visser met zijn mond beweegt?”
“Ja,” zegt het andere jongetje, “laten we eens gaan vragen waarom hij dat doet.”
Ze lopen naar de visser en het ene jongetje vraagt:
“Waarom zit u toch steeds zo raar met uw mond te bewegen?”
Zegt de visser met volle mond:
“Gisteren zijn m’n wormen gejat, maar vandaag zal ze dat niet lukken………….
Busje komt niet zo
Ik wil even wat kwijt over de huidige busstaking die veel mensen op hoge kosten jaagt in deze toch al zo dure tijd.
Ik besef dat ik niet de enige ben die er veel nadelige financiële gevolgen van ondervind, maar wil de stakers en bonden hartelijk bedanken voor het feit dat:
- Mijn dochter, die een maandkaart heeft voor de bus, nu met de trein moet reizen wat me € 10.00 per dag extra kost
- Daarbij komt dat ik beide dames elke dag moet brengen en halen naar een verderop gelegen stad, wat mij de nodige, toch al zo dure brandstofkosten oplevert.
- Ik daarvoor telkens mijn werkzaamheden voor een tijdje moet onderbreken, wat ik niet vergoed krijg van mijn werkgever.
- Ik met verbazing lees vandaag dat alleen scholieren die examen doen en dat kunnen aantonen, gratis in het Noorden mogen reizen met de trein. Dus met andere woorden de overige willige scholieren worden hierbij gediscrimineerd in mijn ogen.
- Er studenten zijn die met geen mogelijkheid op school kunnen komen nu en waardoor hun studietoelage gevaar loopt, omdat ze het minimale aantal schooluren wat ze moeten doorbrengen op school waarschijnlijk niet halen.
- Er werknemers zijn, die afhankelijk zijn van de bus om naar hun werk te kunnen en nu noodgedwongen thuis hun vakantie dagen aan moeten spreken, waar ze ongetwijfeld een heel andere bestemming voor hadden.
Conclusie: De burger is weer de dupe van dit hele gebeuren en huishoudens die toch al vaak een stukje van de maand tekort komen, het gat groter zien groeien, omdat het een hoop extra kosten met zich meebrengt. En waar kunnen wij dat verhalen??
Waarom niet gewoon doorgaan met de gratis busdiensten, of alleen tijdens de spits rijden zodat de busmaatschappij op kosten gejaagd wordt om jullie zin te krijgen? Ik bedoel maar… geen inkomsten voor de busmaatschappij en wel brandstofkosten en loon doorbetalen lijkt me toch veel klantvriendelijker en zinniger om jullie zin te krijgen. Maar nee hoor straf de mensen maar van wie jullie voor een groot gedeelte het salaris krijgen.
Heel heel hartelijk bedankt hiervoor!
