Maandelijks archief: februari 2009

Rustig bezig avondje.

Standaard

Wat leek te beginnen in een rustig avondje, ontaardde toch op het laatst in een wat hectische afsluiting van de dag.

 

Nadat ik eerst wat formaliteiten had gedaan van administratieve aard voor mijn kinderen en mijzelf, dacht ik even een tijdje bezig te gaan met wat andere zaken.

 

Mijn ene dochter was bezig met iets te maken voor school en kwam met de vraag of ik even met haar wilde kijken of het zo acceptabel was. Geen probleem en hup samen achter de pc en kijken en overleggen, tot het voor ons idee goed was. Daarna ging zij naar boven om de laatste hand aan haar project te leggen en uit te printen.

 

Nog geen 10 minuten later ging de telefoon….. Mijn andere dochter die vertelde dat ze een probleempje had. Ze stond met een lekke band in Assen en wat nu? Aangezien het inmiddels 22.30 was en ze vanmorgen weer heel vroeg op moest, besloten we dat ze de auto maar moest laten staan en ik haar wel zou ophalen. Op dat moment kwam er een collega van haar naar buiten die haar wel wilde helpen, dus hoefde ik niet in de startblokken. ( Later bleek dat het nog een behoorlijke klus was geweest om het reserve wiel onder de wagen vandaan te halen, dus het was mij ook niet gelukt waarschijnlijk).

 

Nog geen 10 minuten later ging de huistelefoon…. Mijn dochter die bezig was met het printen, vertelde dat er kleurencartridges leeg waren en ze weet niet hoe ze dat moet verwisselen. Dus hup weer naar boven en even later is dat probleem ook weer opgelost.

 

Daarna begon het wachten op mijn oudste dochter tot die thuis kwam en dat gebeurde gelukkig niet veel langer erna. Na haar verslag over het verwisselen van de band en haar vergadering, de nieuwe turnkleding bekeken en beoordeeld die bestemd zijn voor de jongens selectie en nog even gekeken naar het verschrikkelijke vliegtuigongeluk. Ook zij moest nog even ( nou ja even?) wat uitprinten en voor we het wisten was het 00.30 dus hoogste tijd om de oogjes te sluiten.

 

Vanmorgen liep om half 7 de wekker weer af en ik ging naar beneden om mijn oudste dochter wakker te maken. Zij heeft namelijk voor de tweede keer de ziekte van Pfeiffer ( en ja weer in haar examenjaar!) dus die wekker maakt haar niet echt wakker momenteel. Bleek later dat ze gerust een uurtje langer had kunnen liggen!

 

Het voordeel was dat we nu samen even naar de garage konden gaan en kijken of de band nog gerepareerd kon worden. Gelukkig was er een gaatje en werden we meteen geholpen en bleek dat het ventiel lek was. Binnen een mum van tijd was het probleem geklaard en leek het erop dat ze met haar eigen auto naar school kon gaan. De dame ( jawel J) die ons hielp inspecteerde het reserve wiel nog even en daar bleek ook nog eens een schroef in te zitten. ( Hoezo geluk?) Ook deze kon nog gerepareerd worden en dus bleef ik achter in de garage om erop te wachten en mijn dochter ging er vandoor met mijn auto, om maar op tijd op school te zijn.

 

 

Dusss hoezo dat je als ouder het makkelijker krijgt naarmate de kinderen ouder worden?

 

 

 

 

Een klein knaapje zat op de bus naast een man die een boek aan het lezen was.

Plots zag het jongetje dat de man de boord van zijn hemd achterstevoren droeg.
Hij vroeg de man waarom hij zijn boord zo droeg.
Zegt de man, die eigenlijk een priester was: “Ik ben een Vader”.
Waarop de jongen: “Maar mijn vader draagt zijn boord niet zoals u.”
De pastoor kijkt op van zijn boek en zegt: “Maar ik ben de Vader van velen”.

Nu weer het jongetje: “Mijn vader heeft 4 zoons, 4 dochters en 2 kleinkinderen en toch draagt hij zijn boord niet als u !”
De priester wordt een beetje ongeduldig en zegt: “Maar ik ben vader van honderden” en leest dan verder in zijn boek.
De kleine jongen zit een tijdje stilletjes na te denken en zegt dan fluisterend:
“Misschien kunt u beter uw broek achterstevoren dragen in plaats van uw boord !!!!”

Advertenties