Maandelijks archief: maart 2009

Dromen en nadenken..

Standaard

Vanmorgen moest ik een bord en een kopje in het huis van mijn tante zetten en was gelukkig in het bezit van de sleutel van de voordeur, omdat ze niet thuis was op dat moment. Toen ik de keuken binnenliep ( wat totaal verschilde van de werkelijke keuken die ze heeft), zag ik ineens een televisie staan met mij in beeld. Verbaasd keek ik achterom en zag een filmcamera staan op een groot statief en vroeg mij af of ze nu zo bang was voor inbrekers of overvallers dat ze dit enorme ding steeds weer opzette als ze wegging? Even later kwam ze thuis en ik vroeg haar meteen of mijn vermoedens waar waren en ze knikte bevestigend met een strakke mond.

 

Op dat moment gaf mijn wekker aan dat het de hoogste tijd was om op te staan en even keek ik verdwaasd om me heen. Al snel werd het me duidelijk dat dit een van mijn rare dromen bleek te zijn die ik zo af en toe wel eens heb en de realiteit van de morgen drong zich al snel weer aan me op. Ik moest er zo vroeg uit omdat ik vandaag naar het ziekenhuis moest voor mijn jaarlijkse controle en na even gekeken te hebben of mijn dochter ook wakker was voor haar stage, ging ik me douchen.

 

Op weg naar het ziekenhuis kon ik gelukkig mijn verstand er beter bij houden dan de afgelopen tijd en was daar wel blij om, want het was mistig en druk op de weg naar Groningen. Ik was er keurig op tijd en het bleek dat mijn vriend er ook net was. Die was zo lief om met me mee te gaan ter ondersteuning, omdat dit soort onderzoeken niet altijd de prettigste zijn. Gelukkig was ik vrij snel aan de beurt en moest toen even wachten of de foto’s goed waren. Ook deze uitslag duurde niet al te lang en opgelucht liepen we weer terug naar de ingang voor een kop koffie en een lekker broodje.

 

We namen afscheid van elkaar in de parkeergarage en dat kon een oudere dame niet echt waarderen geloof ik, want die begon al snel te toeteren en te gebaren dat zij op mijn plek wilde staan. Of zou ze niet tegen zoenende mensen kunnen?

 

Thuis gekomen begon het denken en piekeren weer over de afgelopen weken en over mijn werk, waar ik op dit moment goed ziek van ben en even niet in staat om daar vrolijk mee verder te gaan.

 

Rond een uur of twee besloot ik nu toch maar eens te gaan doen wat ik al twee dagen van plan ben en dat is om even lekker naar buiten te lopen en een frisse neus te halen. Tijdens zo’n wandeling met de geur van het voorjaar in je neus en kinderen die spannende avonturen beleven in de bossen kan je heerlijk je gedachten laten gaan.

 

Over het feit dat ik twee weken geleden te horen kreeg dat mijn aanwezigheid niet langer was gewenst door een van de directeuren en ik te ver van het kantoor woon om daar te komen werken.

 

Mijn andere baas erop tegen is dat mijn dienstverband wordt beëindigd.

 

Ik toch heb doorgewerkt ondanks dat al een groot gedeelte van mijn werk inmiddels is afgenomen. ( gelukkig had ik nog een hoop papierwerk liggen vanaf 2003, wat ik nu eens goed kon uitzoeken.)

 

Ik pas vrijdag NA 17.00 het bericht kreeg dat mijn dienstverband toch niet beëindigd wordt en ik ingezet wordt voor de “benodigde” uren.

 

Ik me nu een aantal dingen afvraag over het hoe en waarom ik nu ineens wel kan blijven?

 

Ik me nu een speelbal voel en van mening ben dat je niet zo met mensen om hoort te gaan.

 

Gelukkig kwam ik na deze wandeling iets lichter in mijn hoofd thuis dan ik wegging en terwijl ik meteen de container weer ophaalde, zag ik in een grasveldje een gekleurde stuiterbal liggen. Toeval of niet dat deze speelbal die stuiterbal ziet liggen?

 

Morgen maar weer naar buiten het blijft mooi weer heb ik me laten vertellen!

Advertenties