Maandelijks archief: februari 2010

Geniet van je geluk en leef!

Standaard

Afgelopen zondag stonden mijn dochter en ik net op het punt om een kijkje te nemen op een camping waar we 5 hele leuke gezellige jaren hebben doorgebracht. We zijn er begonnen in een bungalow, omdat mijn zoon destijds nog niet wilde lopen en de twee jaren daarop in een huurtent, omdat we dit toch wel gezelliger vonden en meer betrokkenheid voelden bij de overige vakantievierders. De laatste drie jaar konden we beschikken over de caravan van mijn schoonouders met een aangepaste voortent, ( ja zo een met een dikke buik aan de zijkant!) zodat we zelf konden kiezen waar we wilden staan en gaan op deze camping.

Juist op het moment van het aantrekken van de schoenen en jassen ging natuurlijk de telefoon, die over het algemeen als een aanwezig sieraad staat in de woonkamer in het weekend. Ik moet toegeven dat dit ook wel een beetje aan mij ligt, omdat ik in mijn vrije tijd niet graag met de telefoon aan mijn oor hang, vanwege het feit dat ik dat door de week al vele uren aan de telefoon bezig ben. Soms heeft je stem ook gewoon rust nodig toch?

Mijn dochter nam de telefoon op en aan het gesprek merkte ik al snel dat het haar opa, mijn vader dus, was die het even hoog tijd vond voor een algehele check up over het reilen en zeilen van ons doen en laten in het verre noorden.

Nadat zij hem helemaal had bijgepraat had ik nog even het genoegen om mijn eigen vader te bevestigen wat mijn dochter hem inmiddels al had verteld. Hij kwam zeer opgewekt over, ondanks dat hij weer geveld bleek geweest te zijn door de griep. Hij klonk in elk geval weer helemaal 100% en vertelde mij dat zijn zoon dit weekend niet ver bij ons vandaan was ( nee hij is niet bij ons op bezoek geweest, dat kost benzine! ) en dat hij een leuk contact had met een van de vrouwen op de flat, die was mee gegaan naar een uitje van het bedrijf waar hij ooit heeft gewerkt en ik dat genoegen ook ooit heb mogen smaken, om daar bij te zijn en altijd zeer goed verzorgd is. Tussen neus en lippen door vertelde hij dat hij ook met deze zelfde dame naar de Santpoortse feestweek was geweest en dat hij daar laatst een genoeglijke avond heeft beleefd onder het genot van een afzakkertje.

Ook vergat hij er en passant niet bij te vertellen dat er nu enorm geroddeld wordt op deze flat. “Begrijp je um?” Tuurlijk pa ik begrijp het … ik begrijp je vrolijke stemming ook en ben blij dat je nu eens niet op zoek bent naar iets om mij terecht te wijzen op dingen die ik in jouw ogen niet goed lijk te doen. Je ziet in mij een medestander omdat ik weet wat het betekent wat het is om iemand te verliezen waar je van houdt. En ook wat het is om je toch weer open te stellen voor nieuw en ander geluk. Ik gun het je en juich het van harte toe! In de laatste paar jaar heb ik niet meer zo’n opgewekte vader aan de telefoon gehad en ik zou zeggen geniet ervan!

De vraag is alleen nu even… wanneer ga je het zelf doorkrijgen en er openlijk van genieten?

Helaas was de batterij op en moest ik het gesprek afbreken voordat we ruw afgebroken zouden worden en dat heeft mijn vader waarschijnlijk op de gedachte gebracht dat we wel weer genoeg hadden geouwehoerd, maar niets is minder waar het is gewoon de waarheid en inmiddels heb ik de batterijen vervangen om toch weer eens een lang en goed gesprek te kunnen voeren.

Dat is me diezelfde avond ook gelukt al was dat niet met mijn vader maar met een hele goede vriendin!

Wij zijn alsnog naar de camping in Witten geweest,de Witterzomer en hebben heerlijk herinneringen opgehaald over de tijd die we hebben doorgebracht als gezin,  wat we hier en daar hadden meegemaakt en hoe leuk het is geweest. …. Alleen het overgeven in de auto, waardoor mijn toenmalige man de stoelen heeft gesloopt uit de auto aldaar om de rails ook schoon te krijgen hebben we het maar even niet over gehad.

Dit was voor mij even een geweldig quality moment met een van mijn kinderen en het doet me goed dat ze, ondanks dat ze hun vader moeten missen, zoveel leuke herinneringen aan die tijd hebben overgehouden.

Advertenties

Valentijn………

Standaard

Valentijn

Gisteren 14 februari was het Valentijnsdag en zondag, wat een ideale combinatie is voor een dag vol lekker eten, weinig doen en uitbuiken.

De ochtend begon met een brunch zoals bijna elke zondag met warme afgebakken broodjes en is eigenlijk de enige keer in de week dat we met zijn allen aan het ontbijt zitten, dus quality time voor mij. Dat was zo rond 12 uur ’s middags en om 14.00 gingen we op verjaardags visite bij iemand, waarvan we weten dat we altijd heerlijk worden verwend met allerlei zelfgemaakte lekkernijen en toen we daar arriveerden, bleek onze vermoedens meer dan waar te worden.

Na de nodige felicitaties en geschenken overhandigd te hebben, werden we uitgenodigd om aan tafel plaats te nemen, die was gedekt met allerlei lekkere hapjes en zoetigheden, zoals je dat kunt verwachten bij een Engelse high tea. Omdat het duidelijk was dat de gastvrouw zich hier zeer veel voor had ingezet, namen we zonder morren plaats om al deze lekkernijen weg te werken en ik voelde mijn buik al opzwellen gelijk een luchtballon, maar goed het is toch redelijk gelukt om alles zo goed als kwaad weg te werken en kon ik gelukkig nog een sandwich kwijt aan de partner van de gastvrouw, omdat mijn partner de sandwich al had verorbert die voor de partner van de gastvrouw was bestemd, wat ik natuurlijk met liefde deed!

Na ongeveer een uurtje hadden we alles naar binnengewerkt en had ik het gevoel dat ik van de tafel naar de bank rolde waar we gelukkig nog een paar uurtjes hadden om “uit te buiken” voor we ons naar het volgend eetfestijn zouden begeven. Na een paar uur gezellig te hebben gepraat gingen we, gewapend met een paar films en een boek naar ons volgende punt, namelijk Hotel Karsten te Norg, waar mijn partner een tafel had gereserveerd voor Valentijn, om daar lekker te gaan dineren met zijn tweeën

Wij komen daar wel vaker en weten dat de bediening, en het eten zeer goed is. Ook voor een gewoon kopje koffie na een wandeling kun je daar goed vertoeven bij de open haard, of andere zitjes, die daar aanwezig zijn. Dit keer was er een tafeltje gedekt in de serre van het restaurant, zodat we een leuk uitzicht hadden op het centrum van Norg en na enig beraad, besloten we beiden een visgerecht te bestellen, in de hoop dat deze wat minder zwaar op de maag zou komen te liggen.

Aangezien mijn partner een 3-gangen menu wel lekker leek vanwege de mosselkroketjes, besloot ik te beginnen met een kopje bieslook soep, wat ik nog nooit had gehad, maar verrukkelijk bleek te zijn. Vooraf kregen we nog een amuse met een plakje tonijn wat ook goed smaakte. Daarna volgde het hoofdgerecht en voor mij bestond dat uit een moot gegrilde zalm en zeebaarsfilet in een mosterdsaus. Daarbij wat bloemkool en zacht gebakken aardappeltjes en wat rauwkost, wat we zelf konden uitkiezen bij de saladebar. Als toetje nam ik nog maar een verrukkelijk glas zoete wijn, omdat mijn buik voor de tweede keer die dag begon te lijken op een luchtballon en mijn partner kreeg 3 bolletjes aardbeien ijs met slagroom wat echt heel lekker was en je het gevoel gaf dat je gepureerde aardbeien zat te eten in plaats van ijs.  

Aangezien hij drie bolletjes wat erg veel vond, heb ik me ook nog over een bolletje ontfermd, om de tussenliggende ruimtes nog verder op te vullen in mijn toch al overvolle, maar verwende maag.

Na afloop waggelden we naar de auto die gelukkig een eindje verder op stond, zodat we even wat beweging kregen en weer thuis aangekomen is mijn partner na het drinken van een kop koffie weer naar zijn eigen onderkomen gegaan en ik de rest van de avond in half liggende houding op de bank puffend heb doorgebracht, ondertussen denkend dat deze dag wel heel gezellig was, maar voornamelijk bestond uit eten en niets doen.