Maandelijks archief: juli 2011

Diploma uitreiking

Standaard

Een diploma uitreiking is altijd een feestelijke
gebeurtenis.

Ouder(s) blij dat het hun kind is gelukt, ondanks alle
feestjes, uitstapjes en andere dingen die ze vaak veel belangrijker vinden dan
hun studie, hun eindstreep te halen en het papiertje na jaren zwoegen, steunen
en kreunen in hun zak te kunnen steken.

Kind blij dat ze eindelijk klaar zijn met die school en
verlangend uitzien naar een baantje of een volgende studie. Feestvreugde dus!

Onlangs was dat bij ons gezin ook het geval. Twee
geslaagden maar liefst en de buren moeten wel een beetje hebben gedacht dat ik
compleet doordraaide, want om de haverklap hing ik de vlag naar buiten. Nee,
niet met tas dat mocht niet. Zelfs de vlag vonden ze niet nodig, maar ik deed
het wel, omdat ik vond dat de buitenwereld best mocht zien dat wij zulke
feestvarkens in huis hadden.

Eindelijk brak de avond aan dat het eerste feestvarken
het diploma met veel geklap in ontvangst mocht nemen. Vele bekende gezichten
kwamen voorbij, die in de loop der jaren ook bij ons over de vloer waren
geweest. Tot slot was er nog een dame niet aan de beurt geweest en dat is een
dame, die feitelijk nog een beetje familie is, al hebben we jaren geen of
vluchtig contact gehad. Niet dat er iets is gebeurd, nee gewoon zo is het leven
en soms is het beter om iets af te sluiten.

Hoezeer ik het had afgesloten en de tijd voor mij stil
was blijven staan in die zin bleek toen ik de vader van die dame zag zitten. Ik
zat enkele rijen achter hem maar dat hoofd, die armen en handen die hij in de
lucht hield om een foto van zijn dochter te nemen… het zou mijn schoonvader
kunnen zijn. Mijn schoonvader dan uit mijn eerste huwelijk en die vader van de
dame, was de broer van de man waar ik destijds mee was getrouwd. Met een schok
kwam ik tot de ontdekking dat de tijd helemaal wat mijn eerste man betreft stil
was blijven staan. Mijn eerste echtgenoot met wie ik amper drie maanden was
getrouwd toen hij door een ongeluk om het leven kwam. Mijn eerste grote, brede
lieve man met een oneindige bos met krullen, waarvan ik onverwacht afscheid had
moeten nemen en ook altijd zo in mijn herinnering was gebleven.

Ineens drong tot mij door dat als hij was blijven leven,
waarschijnlijk ook grijs, licht kalend en geaderde armen en handen zou hebben. In
mijn gedachten riep ik het beeld op zoals hij er waarschijnlijk nu uit zou
hebben gezien, maar ik bedacht meteen dat hij meer op zijn moeder leek dan zijn
vader en ook qua ouder worden meer als zijn moeder er uit zou zien. Nooit bij
stilgestaan, altijd gedacht aan die jonge grote man met zijn bos krullen op 33
jarige leeftijd wat een verwarrende en ook wel schokkende ontdekking was dat.

Later tijdens een nazit met een drankje en een hapje zag
ik de vader van de geslaagde dame in het vooraanzicht en toen herkende ik hem
als de broer van mijn eerste echtgenoot. Opvallend waren diezelfde
hoofdkenmerken, de trekjes zoals hij schoksgewijs zijn hoofd bewoog als iets
zijn aandacht trok. Ik wilde eigenlijk wel naar hem toe, hem aanspreken, maar
bedacht me toen dat hij bij het zien van mij vast herinnerd werd aan een tijd
waar hij liever niet meer aan wilde denken. De verjaardag van zijn dochter die
een klein zwart randje heeft, na al die jaren nog steeds en misschien de
feestvreugde voor hem zou bederven….of in elk geval een wrang kantje zou geven.

Nee, ik heb het maar niet gedaan maar oh wat lijkt die
jongen/ man aan de achterkant op mijn lieve schoonvader, die blij was dat hij
nog altijd welkom was in het huis waar ik was begonnen met zijn zoon en later
gelukkig werd met iemand anders en ook de opa was van mijn kinderen die ik heb
gekregen. Hij heeft ooit letterlijk gezegd dat hij blij was dat ik weer een
nieuwe liefde had gevonden en het fijn vond dat ik niet weg was gegaan.. terug
naar waar ik vandaan kwam.

Mensen die hem gekend hebben, hadden dit vast nooit
achter hem gezocht, maar mijn schoonvader was een perfect voorbeeld van ruwe
bolster en blanke pit, met wijze uitspraken die altijd klopten!

Waar een diploma uitreiking al niet kan toe leiden en op
hol slaan met je gedachten…Verbazingwekkend om op zo n manier tot de ontdekking
te komen dat de tand des tijds niet heeft stilgestaan en verwarring even alom.

De herinnering blijft………………………………

Advertenties