Categorie archief: gewoon leuk

Gratis product testen?

Standaard

Facelift in 30 minuten zonder ingrijpende ingrepen.

 

De huidige tijd verlangt vaak van het uiterlijk van de mensen, dat die een soort van eeuwige jeugdigheid blijven behouden en er elke dag weer fris en fruitig uit zien. Helaas is voor velen van ons een ingrijpende facelift te veel voor onze portemonnee en botox is ook niet iets wat iedereen zomaar even laat doen. Al die prikjes daar willen toch veel mensen niets van weten.

 

Er is nu op dit moment echter iets nieuws de Nederlandse markt aan het veroveren en dat is een facelift, die je zelf kan uitvoeren, in je eigen huis, zonder dat er messen, prikjes en weet ik veel wat nog meer voor enge apparaten aan te pas komen. Nee, dit is een facelift in 30 minuten zonder ingrijpende ingrepen.

 

Het is uit te voeren in drie eenvoudige stappen………

 

1> Dieptereiniger om je gezicht te reinigen;

2>Lifting Masker verzacht rimpels, hervormt gezichtscontouren en onthult een stralend zachte huid.

3>Serum intensiveert de natuurlijke soepelheid, elasticiteit en vitaliteit van de huid.

 

Tip: Neem om het verschil goed te zien, een foto van voor en na de behandeling en laat jezelf verbazen!

 

Mocht je meer willen weten of het een keertje uit te willen proberen, stuur me dan een bericht met je gegevens en dan hangt het van de afstand af of ik persoonlijk jou een facelift kom geven of dat ik een proefmonster opstuur met gebruiksaanwijzing zonder enige verplichtingen.

 

Dus profiteer van dit buitenkansje en reageer!!!

En wanneer je ook de binnenkant van je lichaam af en toe reinigt, ga je er aan de buitenkant ook veel beter uitzien! 

 

Advertenties

Baggy broek gevoel

Standaard

Al is er uiterlijk nog niet veel zichtbaar, aan mijn kleding begin ik goed te voelen dat ik, wat mijn omvang betreft, aan het “krimpen”ben.

Afgelopen week liep ik in de supermarkt met een hand aan mijn broek,  om die zoveel mogelijk omhoog te houden, omdat ik natuurlijk er niet aan gewend ben om een riem om te doen. Eerst maar eens zoeken waar ik zo n ding ook nog maar weer heb liggen of hangen ergens.

Wanneer ik de hand aan mijn broek los moest laten, omdat ik wat moest inpakken of het karretje sturen, had ik binnen de kortste keren het gevoel dat ik zo ’n baggy broek aan had. Je weet wel, zo’n broek waarbij het kruis tussen je knieën hangt. Gelukkig had ik over mijn broek een vrij lang shirt, want anders liep ik bijna continue letterlijk in mijn onderbroek!

Het gaat dus nog steeds lekker, ik voel me nog steeds fit en heb energie genoeg om voorlopig het lijntje nog verder naar beneden te laten zakken.

http://www.youtube.com/watch?v=TSQILl4lqH4

Van de nood een deugd maken….

Standaard

 

Koning Winter laat zich sinds lange tijd weer eens flink gelden in het land. Mijn dochter zei gisteren nog dat we nu al 4 weken leven in een witte wereld en dat ze dit met haar 20 jaar bestaan nog nooit had meegemaakt. Dat kan kloppen, ook ik kan me eigenlijk niet zo goed meer herinneren wanneer ik dit voor het laatst heb meegemaakt. In ’79 woonde ik namelijk nog in het westen.

Het is wat ongemakkelijk voor het verkeer dat geef ik toe en zo kwam het dat voor het

eerst sinds heel lange tijd ik de zondag moest doorkomen met mijn kinderen en zonder Frits,

die nog klemmer zat vanwege de sneeuw als wij hier. Toch vind ik deze wereld bedekt met al

dat prachtige witte sneeuw ook wel heel mooi en dat lokte me gisteren dan ook naar buiten,

om eens een flinke wandeling te maken en prachtige plaatjes te schieten.

Tevens wil ik ook even de meneer van de sneeuwschuiver bedanken die mijn dochter

zaterdagnacht aanbood om voor haar te rijden naar Vries, omdat in Assen vanaf de rotonde

bij de Mac Donalds de weg daar wel erg slecht ging worden. Hij wilde alleen wel even de tijd

om zijn sigaretje op te roken. Nou die tijd hebben we wel met deze weersomstandigheden

nietwaar? Zij kwam in elk geval veilig thuis!

Verse sporen in de sneeuw

Vries kan het wel…

Standaard

Afgelopen weekend was het groot feest in Vries. De Vuelta zou er dwars doorheen komen en daaromheen waren tal van festiviteiten en activiteiten gepland.

 

Zaterdagmorgen was er een ponymarkt met een markt, alleen konden we daar niet bijzijn ivm andere verplichtingen. Die middag was er een boedelveiling en dat was heel leuk. De veilingmeester en notulisten waren voor deze gelegenheid helemaal in Spaanse kleding gestoken wat het een heel fleurig geheel gaf. Die avond was het groot feest in Vries in het eetcafé en café onder de Linden, was er Life muziek en het was een drukte van belang. Allemaal heel gezellig in elk geval en voor menigeen is het heel laat geworden of zeg maar vroeg.

 

De volgende morgen werd er een open lucht dienst gehouden en toen was er een car meeting, met prachtige gepimpte auto s en tuners waar je oren spontaan begonnen te toeteren als je er langs liep.

 

Ook als reclame middel goed gebruikt

Ook als reclame middel goed gebruikt

Toen het tijd werd dat de Vuelta door ons dorp zou racen, liepen we naar de weg toe om daar een mooi plekje te bemachtigen en ons geduld werd niet al te lang op de proef gesteld want de eerste kopgroep kwam om 16.00 uur aansjezen. Zoef, en nog eens zoef toen keken we alweer tegen de achterkant aan en was het volgende wachten begonnen op de rest van het peloton.

 

een grote zoef en weg waren ze al weer

een grote zoef en weg waren ze al weer

Dat duurde wel een minuut of 4 à 5 voor de voorste rijen in ons zicht kwamen. Mensen wat gaat dat hard! Voor we het goed en wel beseften voelde je een windvlaag en voorbij was die hele grote massa fietsers. Ik kon er nauwelijks tegen fotograferen. In onze ogen leek het wel of er net zoveel auto s meereden met allemaal reservefietsen erop want dat was het einde van de Vuelta in Vries. Ik moet zeggen een kenner ben ik niet van de wielersport, maar het was wel een speciaal gevoel om bij zoiets aanwezig te kunnen zijn. Heel veel mensen die aan de kant van de weg stonden dachten er net zo over en het geeft op dat moment een gevoel van saamhorigheid en trots dat zo’n Vuelta ons dorp aandeed.

 

Toen het was afgelopen liepen we weer terug naar de Brink waar een run zou worden gehouden voor volwassenen en kinderen.

start van de jeugd

start van de jeugd

Start volwassenen

Start volwassenen

Daar hebben we nog even gekeken naar de start en via een groot scherm konden we de Vuelta nog volgen die al op dat moment in Assen waren. Na de start zijn we via de redelijk uitgebreide kermis naar huis gegaan ondertussen nog even een paar mensen te fotograferen, die duidelijk de laamp oet hadden zoals dat hier wel wordt gezegd.

 

uitgefeest

uitgefeest

Oh ja en voor diegenen die het hebben meegekregen dat de geldautomaat van de Rabobank in het dorp heel gul was geweest in die week, hij was nu leeg. Of de medewerkers nu uit voorzorg die hadden weggehaald of dat velen hebben geprobeerd of deze truc nog eens werd herhaald laat ik hierbij maar in het midden, maar het feit is dat ik heb ondervonden dat dit dorp wel degelijk leeft de laatste jaren in steeds toenemende mate en dat vind ik helemaal super!

Komkommertijd…..

Standaard

Vorige week tijdens mijn vakantie waren we bezig met het opknappen van mijn zoon zijn kamer, waardoor we af en toe naar de plaatselijke bouwmarkt moesten rijden om de benodigde verfjes en behang te halen. Op de terugweg naar huis kwamen we een man tegen die naast een nogal koppige ezel liep en tot onze grote verbazing, trok deze ezel een rolstoel zonder passagier. Blijft toch de vraag wat de bedoeling is van deze rolstoel en of de man die naast deze ezel liep er zelf in wilde zitten?

 

De volgende morgen stond ik in de betreffende kamer om te kijken wat we die dag allemaal nog moesten doen voordat we zouden kunnen beginnen aan het herbekleden en verven van deze kamer, toen ik door het raam ineens een jongetje aan zag komen lopen die een hondje aan het uitlaten was. Nu weet ik dat sommigen er last van hebben als ze een waterkraan horen lopen dat ze dan nodig moeten, maar dat dit ook voor jongetjes opgaat die hondjes uitlaat is geheel nieuw voor mij en het was maar goed dat ik mijn bril niet ophad, zodat ik niet goed kon zien wat die in zijn handen had.

 

De rest van de week verliep betrekkelijk rustig zonder al te gekke dingen tot zondagmorgen half 5. Ineens sprong mijn partner uit bed en keek mij verwilderd aan. Ik dacht nog dat hij zo uit zijn bed sprong omdat hij dacht dat hij zich had verslapen voor zijn werk, maar toen zei hij de magische woorden: “Het is nat!” Dat deed mij ook dus het bed uitspringen en ja hoor… 4 maanden dat het andere matras was geknapt, was blijkbaar nu deze aan de beurt. Niet op de naad geknapt maar een onverklaarbare scheur aan de zijkant deed het water eruit gutsen. Dit was tevens ook de druppel voor mij om te besluiten dat ik never nooit meer een waterbed wil en heb nu nog een prima matras over met verwarmingselement, maar ik las dat Barry Paf een leuke actie heeft bedacht, dus misschien kan die er wat mee.

 

 

 

Zitten een Belg en een Nederlander in de trein tegenover elkaar. Haalt de Nederlander op een gegeven moment drie eieren uit zijn tas, pelt de eieren, gooit de schil het raam uit en vreet de eieren op. Waarop die Belg vraagt:
“Waarom doe je dat?”
Zegt die Nederlander:
“Ten eerste gaat je dat geen bal aan. Ten tweede lust ik eieren. En ten derde is het goed voor mijn potlood.”
De volgende dag zitten zij weer tegenover elkaar en weer hetzelfde verhaal. Drie eieren pellen en opeten, waarop die Belg weer vraagt:
“Waarom doe je dat?”
“Ten eerste gaat je dat geen bal aan. Ten tweede lust ik graag eieren. Ten derde is het goed voor mijn potlood.”
De derde dag zitten ze weer tegenover elkaar, maar ditmaal haalt de Belg drie eieren uit zijn tas. Hij pelt de eieren, gooit de eieren het raam uit en vreet de schil op. Waarna de Nederlander vraagt:
“Waarom doet je dat?”
Zegt die Belg:
“Ten eerste gaat je dat geen bal aan. Ten tweede lust ik geen eieren. En ten derde kan ik ook niet schrijven.”

vakantietijd…

Standaard

Aankomend weekend beginnen de vakanties weer hier in het Noorden en met twee kinderen die na deze vakantie weer helemaal fris aan een nieuwe opleiding beginnen en een over is naar de derde klas en komend weekend naar Brazilië gaat op stage, voor een periode van 5 weken, kan ik wel zeggen dat de stemming er hier goed inzit.

 

De diploma uitreikingen zijn achter de rug en de voorbereidingen voor de reis naar Brazilië zijn nog in volle gang. Wel grappig trouwens dat je op de meest onverwachte momenten toch kleine bevestigingen krijgt dat ik als moeder het toch niet allemaal zo slecht doe. Zoals het gesprek in de auto op de terugweg na het diploma uitreiking van mijn oudste dochter, wat ineens over het feit ging of ik mijn kinderen ooit wel naar de peuterspeelzaal had gedaan, nou nee dus. Daarop maakte de dochter die dit weekend voor het eerst een lange periode naar het vreemde buitenland gaat de opmerking, dat ik het in huis altijd al een peuterspeelzaal had voor mijn kinderen. Dat is toch een geweldige opmerking om te horen? Voor mij wel in elk geval!

 

Voor mij zit er op dit moment slechts een weekje vakantie in en nee we gaan niet ergens naar toe, omdat ik nog steeds niet zeker weet hoe mijn toekomst bij mijn huidige werkgever eruit ziet. Ik mag niet meer zoveel doen in de administratie en ben bijna weer volledig ingezet in het acquisitie gebeuren. Nu vind ik dat niet zo heel erg om te doen, alleen had ik liever wat minder uren willen bellen dan waar ik nu mee belast ben. Dit wisten ze dus ik vraag me af of dit nou pesterij is? Een van mijn collega’s is er ook helemaal niet blij mee, maar tja de baas beslist. Afijn, ik heb nog werk dus laat ik daar maar niet teveel over zeuren en gewoon doen.

 

Ik wil in elk geval iedereen een fijne vakantie wensen zonder missers!

 

 

Een man had al enkele jaren een affaire met een Italiaanse vrouw.
Op een avond, vertelde de vrouw hem dat ze zwanger was.
Omdat hij zijn reputatie en huwelijk niet wilde verpesten, betaalde hij haar, zodat ze naar Italië kon gaan om heimelijk het kind ter wereld te brengen.
Als ze in Italië zou blijven om het kind op te voeden, zou hij het kind financieel ondersteunen tot diens achttiende.

Ze stemde ermee in, maar vroeg, hoe hij zou weten wanneer het kind geboren zou zijn.
Om het discreet te houden, vertelde hij haar om slechts een kaartje te sturen met daarop “Spaghetti”.
Dan zou hij ervoor zorgen dat de betalingen geregeld zouden worden.

Negen maanden later, zijn vrouw pakt de post op.
“Schat,” zei ze, “je hebt een heel vreemd kaartje ontvangen.”
“Oh, geef het maar aan mij.”
Zijn vrouw gaf hem het kaartje, en keek toe terwijl haar man het kaartje las, hij werd bleek, en viel flauw.
Ze pakte de kaart en las.
“5 x spaghetti; drie met balletjes, en twee zonder.
Stuur extra saus.”

Rustig bezig avondje.

Standaard

Wat leek te beginnen in een rustig avondje, ontaardde toch op het laatst in een wat hectische afsluiting van de dag.

 

Nadat ik eerst wat formaliteiten had gedaan van administratieve aard voor mijn kinderen en mijzelf, dacht ik even een tijdje bezig te gaan met wat andere zaken.

 

Mijn ene dochter was bezig met iets te maken voor school en kwam met de vraag of ik even met haar wilde kijken of het zo acceptabel was. Geen probleem en hup samen achter de pc en kijken en overleggen, tot het voor ons idee goed was. Daarna ging zij naar boven om de laatste hand aan haar project te leggen en uit te printen.

 

Nog geen 10 minuten later ging de telefoon….. Mijn andere dochter die vertelde dat ze een probleempje had. Ze stond met een lekke band in Assen en wat nu? Aangezien het inmiddels 22.30 was en ze vanmorgen weer heel vroeg op moest, besloten we dat ze de auto maar moest laten staan en ik haar wel zou ophalen. Op dat moment kwam er een collega van haar naar buiten die haar wel wilde helpen, dus hoefde ik niet in de startblokken. ( Later bleek dat het nog een behoorlijke klus was geweest om het reserve wiel onder de wagen vandaan te halen, dus het was mij ook niet gelukt waarschijnlijk).

 

Nog geen 10 minuten later ging de huistelefoon…. Mijn dochter die bezig was met het printen, vertelde dat er kleurencartridges leeg waren en ze weet niet hoe ze dat moet verwisselen. Dus hup weer naar boven en even later is dat probleem ook weer opgelost.

 

Daarna begon het wachten op mijn oudste dochter tot die thuis kwam en dat gebeurde gelukkig niet veel langer erna. Na haar verslag over het verwisselen van de band en haar vergadering, de nieuwe turnkleding bekeken en beoordeeld die bestemd zijn voor de jongens selectie en nog even gekeken naar het verschrikkelijke vliegtuigongeluk. Ook zij moest nog even ( nou ja even?) wat uitprinten en voor we het wisten was het 00.30 dus hoogste tijd om de oogjes te sluiten.

 

Vanmorgen liep om half 7 de wekker weer af en ik ging naar beneden om mijn oudste dochter wakker te maken. Zij heeft namelijk voor de tweede keer de ziekte van Pfeiffer ( en ja weer in haar examenjaar!) dus die wekker maakt haar niet echt wakker momenteel. Bleek later dat ze gerust een uurtje langer had kunnen liggen!

 

Het voordeel was dat we nu samen even naar de garage konden gaan en kijken of de band nog gerepareerd kon worden. Gelukkig was er een gaatje en werden we meteen geholpen en bleek dat het ventiel lek was. Binnen een mum van tijd was het probleem geklaard en leek het erop dat ze met haar eigen auto naar school kon gaan. De dame ( jawel J) die ons hielp inspecteerde het reserve wiel nog even en daar bleek ook nog eens een schroef in te zitten. ( Hoezo geluk?) Ook deze kon nog gerepareerd worden en dus bleef ik achter in de garage om erop te wachten en mijn dochter ging er vandoor met mijn auto, om maar op tijd op school te zijn.

 

 

Dusss hoezo dat je als ouder het makkelijker krijgt naarmate de kinderen ouder worden?

 

 

 

 

Een klein knaapje zat op de bus naast een man die een boek aan het lezen was.

Plots zag het jongetje dat de man de boord van zijn hemd achterstevoren droeg.
Hij vroeg de man waarom hij zijn boord zo droeg.
Zegt de man, die eigenlijk een priester was: “Ik ben een Vader”.
Waarop de jongen: “Maar mijn vader draagt zijn boord niet zoals u.”
De pastoor kijkt op van zijn boek en zegt: “Maar ik ben de Vader van velen”.

Nu weer het jongetje: “Mijn vader heeft 4 zoons, 4 dochters en 2 kleinkinderen en toch draagt hij zijn boord niet als u !”
De priester wordt een beetje ongeduldig en zegt: “Maar ik ben vader van honderden” en leest dan verder in zijn boek.
De kleine jongen zit een tijdje stilletjes na te denken en zegt dan fluisterend:
“Misschien kunt u beter uw broek achterstevoren dragen in plaats van uw boord !!!!”