Wegpesterij of gewoon onzakelijk en kinderachtig?

Standaard

Het zal nu ongeveer 3 jaar geleden zijn, dat een bedrijf dat volledig draaide op thuiswerkers, wat voor die tijd al heel vooruitstrevend was, ineens een kantoorpand ging huren en de thuiswerkenden op een aantal na op het kantoor gingen werken.  Niet veel later kreeg het personeel lucht van het feit dat het al een tijdje donderde tussen de beide directeuren. Aanvankelijk werd aangenomen dat dit allemaal wel weer zou overwaaien, maar helaas is dat tot op de dag van vandaag nog niet bijgelegd.

Inmiddels heeft dit al tot rare toestanden geleidt en ondervindt het vaste personeel ook de lasten ervan. Er zou iemand worden ontslagen, wat na een week weer werd teruggedraaid, contracten die niet verlengd zouden worden, werden wel verlengd en andere contracten werden niet verlengd, waardoor er een aantal bijzonder goede krachten zijn weggevallen. Dit is een spelletje van de heren om elkaar maar zo goed mogelijk dwars te kunnen zitten.

Het personeel doet er ondertussen alles aan om de zaken goed te blijven regelen voor de buitenlandse werknemers die door het bedrijf worden uitgezonden en kijken met lede ogen toe.  Alles heeft het personeel geprobeerd om de heren toch weer op goede voet met elkaar te komen, maar niets heeft geholpen.  Het enige wat het personeel nog gemotiveerd houdt, is ervoor te zorgen dat de buitenlandse werknemers goed worden verzorgd en op tijd hun geld ontvangen.

Het vaste personeel zelf mag zelf langer wachten op hun salaris, wat regelmatig een of een paar dagen wordt overgemaakt en onlangs heeft een van de vaste medewerkers zich nog een nieuwe computer moeten aanschaffen. De andere computer was gecrashed en met het oog op de komende vakantieperiode besloot diegene een nieuwe te halen en heeft ’s avonds in haar eigen tijd de computer weer helemaal in orde gemaakt, zodat er de volgende dag niets van de arbeidstijd verloren zou gaan. Wel heeft de medewerker een melding hiervan gemaakt en gevraagd of er een gedeelte vergoed kon worden door het bedrijf.  Helaas de baas die momenteel de scepter zwaait heeft besloten dat de medewerker dat eerst had moeten overleggen en wil geen bijdrage leveren. Hoe hou je je personeel gemotiveerd? Verwacht hij nu dat deze medewerker nu naar de andere baas rent, zodat ze weer iets hebben om ruzie te maken met elkaar?  

Dit gaat niet lang meer goed zo en het personeel begint onderhand uit te zien naar het einde….van dit toch wel kinderachtig spelletje wat de heren zo lang weten vol te houden onderhand. Jammer van een zo mooi bedrijf wat het ooit was…..

Advertenties

Geniet van je geluk en leef!

Standaard

Afgelopen zondag stonden mijn dochter en ik net op het punt om een kijkje te nemen op een camping waar we 5 hele leuke gezellige jaren hebben doorgebracht. We zijn er begonnen in een bungalow, omdat mijn zoon destijds nog niet wilde lopen en de twee jaren daarop in een huurtent, omdat we dit toch wel gezelliger vonden en meer betrokkenheid voelden bij de overige vakantievierders. De laatste drie jaar konden we beschikken over de caravan van mijn schoonouders met een aangepaste voortent, ( ja zo een met een dikke buik aan de zijkant!) zodat we zelf konden kiezen waar we wilden staan en gaan op deze camping.

Juist op het moment van het aantrekken van de schoenen en jassen ging natuurlijk de telefoon, die over het algemeen als een aanwezig sieraad staat in de woonkamer in het weekend. Ik moet toegeven dat dit ook wel een beetje aan mij ligt, omdat ik in mijn vrije tijd niet graag met de telefoon aan mijn oor hang, vanwege het feit dat ik dat door de week al vele uren aan de telefoon bezig ben. Soms heeft je stem ook gewoon rust nodig toch?

Mijn dochter nam de telefoon op en aan het gesprek merkte ik al snel dat het haar opa, mijn vader dus, was die het even hoog tijd vond voor een algehele check up over het reilen en zeilen van ons doen en laten in het verre noorden.

Nadat zij hem helemaal had bijgepraat had ik nog even het genoegen om mijn eigen vader te bevestigen wat mijn dochter hem inmiddels al had verteld. Hij kwam zeer opgewekt over, ondanks dat hij weer geveld bleek geweest te zijn door de griep. Hij klonk in elk geval weer helemaal 100% en vertelde mij dat zijn zoon dit weekend niet ver bij ons vandaan was ( nee hij is niet bij ons op bezoek geweest, dat kost benzine! ) en dat hij een leuk contact had met een van de vrouwen op de flat, die was mee gegaan naar een uitje van het bedrijf waar hij ooit heeft gewerkt en ik dat genoegen ook ooit heb mogen smaken, om daar bij te zijn en altijd zeer goed verzorgd is. Tussen neus en lippen door vertelde hij dat hij ook met deze zelfde dame naar de Santpoortse feestweek was geweest en dat hij daar laatst een genoeglijke avond heeft beleefd onder het genot van een afzakkertje.

Ook vergat hij er en passant niet bij te vertellen dat er nu enorm geroddeld wordt op deze flat. “Begrijp je um?” Tuurlijk pa ik begrijp het … ik begrijp je vrolijke stemming ook en ben blij dat je nu eens niet op zoek bent naar iets om mij terecht te wijzen op dingen die ik in jouw ogen niet goed lijk te doen. Je ziet in mij een medestander omdat ik weet wat het betekent wat het is om iemand te verliezen waar je van houdt. En ook wat het is om je toch weer open te stellen voor nieuw en ander geluk. Ik gun het je en juich het van harte toe! In de laatste paar jaar heb ik niet meer zo’n opgewekte vader aan de telefoon gehad en ik zou zeggen geniet ervan!

De vraag is alleen nu even… wanneer ga je het zelf doorkrijgen en er openlijk van genieten?

Helaas was de batterij op en moest ik het gesprek afbreken voordat we ruw afgebroken zouden worden en dat heeft mijn vader waarschijnlijk op de gedachte gebracht dat we wel weer genoeg hadden geouwehoerd, maar niets is minder waar het is gewoon de waarheid en inmiddels heb ik de batterijen vervangen om toch weer eens een lang en goed gesprek te kunnen voeren.

Dat is me diezelfde avond ook gelukt al was dat niet met mijn vader maar met een hele goede vriendin!

Wij zijn alsnog naar de camping in Witten geweest,de Witterzomer en hebben heerlijk herinneringen opgehaald over de tijd die we hebben doorgebracht als gezin,  wat we hier en daar hadden meegemaakt en hoe leuk het is geweest. …. Alleen het overgeven in de auto, waardoor mijn toenmalige man de stoelen heeft gesloopt uit de auto aldaar om de rails ook schoon te krijgen hebben we het maar even niet over gehad.

Dit was voor mij even een geweldig quality moment met een van mijn kinderen en het doet me goed dat ze, ondanks dat ze hun vader moeten missen, zoveel leuke herinneringen aan die tijd hebben overgehouden.

Valentijn………

Standaard

Valentijn

Gisteren 14 februari was het Valentijnsdag en zondag, wat een ideale combinatie is voor een dag vol lekker eten, weinig doen en uitbuiken.

De ochtend begon met een brunch zoals bijna elke zondag met warme afgebakken broodjes en is eigenlijk de enige keer in de week dat we met zijn allen aan het ontbijt zitten, dus quality time voor mij. Dat was zo rond 12 uur ’s middags en om 14.00 gingen we op verjaardags visite bij iemand, waarvan we weten dat we altijd heerlijk worden verwend met allerlei zelfgemaakte lekkernijen en toen we daar arriveerden, bleek onze vermoedens meer dan waar te worden.

Na de nodige felicitaties en geschenken overhandigd te hebben, werden we uitgenodigd om aan tafel plaats te nemen, die was gedekt met allerlei lekkere hapjes en zoetigheden, zoals je dat kunt verwachten bij een Engelse high tea. Omdat het duidelijk was dat de gastvrouw zich hier zeer veel voor had ingezet, namen we zonder morren plaats om al deze lekkernijen weg te werken en ik voelde mijn buik al opzwellen gelijk een luchtballon, maar goed het is toch redelijk gelukt om alles zo goed als kwaad weg te werken en kon ik gelukkig nog een sandwich kwijt aan de partner van de gastvrouw, omdat mijn partner de sandwich al had verorbert die voor de partner van de gastvrouw was bestemd, wat ik natuurlijk met liefde deed!

Na ongeveer een uurtje hadden we alles naar binnengewerkt en had ik het gevoel dat ik van de tafel naar de bank rolde waar we gelukkig nog een paar uurtjes hadden om “uit te buiken” voor we ons naar het volgend eetfestijn zouden begeven. Na een paar uur gezellig te hebben gepraat gingen we, gewapend met een paar films en een boek naar ons volgende punt, namelijk Hotel Karsten te Norg, waar mijn partner een tafel had gereserveerd voor Valentijn, om daar lekker te gaan dineren met zijn tweeën

Wij komen daar wel vaker en weten dat de bediening, en het eten zeer goed is. Ook voor een gewoon kopje koffie na een wandeling kun je daar goed vertoeven bij de open haard, of andere zitjes, die daar aanwezig zijn. Dit keer was er een tafeltje gedekt in de serre van het restaurant, zodat we een leuk uitzicht hadden op het centrum van Norg en na enig beraad, besloten we beiden een visgerecht te bestellen, in de hoop dat deze wat minder zwaar op de maag zou komen te liggen.

Aangezien mijn partner een 3-gangen menu wel lekker leek vanwege de mosselkroketjes, besloot ik te beginnen met een kopje bieslook soep, wat ik nog nooit had gehad, maar verrukkelijk bleek te zijn. Vooraf kregen we nog een amuse met een plakje tonijn wat ook goed smaakte. Daarna volgde het hoofdgerecht en voor mij bestond dat uit een moot gegrilde zalm en zeebaarsfilet in een mosterdsaus. Daarbij wat bloemkool en zacht gebakken aardappeltjes en wat rauwkost, wat we zelf konden uitkiezen bij de saladebar. Als toetje nam ik nog maar een verrukkelijk glas zoete wijn, omdat mijn buik voor de tweede keer die dag begon te lijken op een luchtballon en mijn partner kreeg 3 bolletjes aardbeien ijs met slagroom wat echt heel lekker was en je het gevoel gaf dat je gepureerde aardbeien zat te eten in plaats van ijs.  

Aangezien hij drie bolletjes wat erg veel vond, heb ik me ook nog over een bolletje ontfermd, om de tussenliggende ruimtes nog verder op te vullen in mijn toch al overvolle, maar verwende maag.

Na afloop waggelden we naar de auto die gelukkig een eindje verder op stond, zodat we even wat beweging kregen en weer thuis aangekomen is mijn partner na het drinken van een kop koffie weer naar zijn eigen onderkomen gegaan en ik de rest van de avond in half liggende houding op de bank puffend heb doorgebracht, ondertussen denkend dat deze dag wel heel gezellig was, maar voornamelijk bestond uit eten en niets doen.

Van de nood een deugd maken….

Standaard

 

Koning Winter laat zich sinds lange tijd weer eens flink gelden in het land. Mijn dochter zei gisteren nog dat we nu al 4 weken leven in een witte wereld en dat ze dit met haar 20 jaar bestaan nog nooit had meegemaakt. Dat kan kloppen, ook ik kan me eigenlijk niet zo goed meer herinneren wanneer ik dit voor het laatst heb meegemaakt. In ’79 woonde ik namelijk nog in het westen.

Het is wat ongemakkelijk voor het verkeer dat geef ik toe en zo kwam het dat voor het

eerst sinds heel lange tijd ik de zondag moest doorkomen met mijn kinderen en zonder Frits,

die nog klemmer zat vanwege de sneeuw als wij hier. Toch vind ik deze wereld bedekt met al

dat prachtige witte sneeuw ook wel heel mooi en dat lokte me gisteren dan ook naar buiten,

om eens een flinke wandeling te maken en prachtige plaatjes te schieten.

Tevens wil ik ook even de meneer van de sneeuwschuiver bedanken die mijn dochter

zaterdagnacht aanbood om voor haar te rijden naar Vries, omdat in Assen vanaf de rotonde

bij de Mac Donalds de weg daar wel erg slecht ging worden. Hij wilde alleen wel even de tijd

om zijn sigaretje op te roken. Nou die tijd hebben we wel met deze weersomstandigheden

nietwaar? Zij kwam in elk geval veilig thuis!

Verse sporen in de sneeuw

Vries kan het wel…

Standaard

Afgelopen weekend was het groot feest in Vries. De Vuelta zou er dwars doorheen komen en daaromheen waren tal van festiviteiten en activiteiten gepland.

 

Zaterdagmorgen was er een ponymarkt met een markt, alleen konden we daar niet bijzijn ivm andere verplichtingen. Die middag was er een boedelveiling en dat was heel leuk. De veilingmeester en notulisten waren voor deze gelegenheid helemaal in Spaanse kleding gestoken wat het een heel fleurig geheel gaf. Die avond was het groot feest in Vries in het eetcafé en café onder de Linden, was er Life muziek en het was een drukte van belang. Allemaal heel gezellig in elk geval en voor menigeen is het heel laat geworden of zeg maar vroeg.

 

De volgende morgen werd er een open lucht dienst gehouden en toen was er een car meeting, met prachtige gepimpte auto s en tuners waar je oren spontaan begonnen te toeteren als je er langs liep.

 

Ook als reclame middel goed gebruikt

Ook als reclame middel goed gebruikt

Toen het tijd werd dat de Vuelta door ons dorp zou racen, liepen we naar de weg toe om daar een mooi plekje te bemachtigen en ons geduld werd niet al te lang op de proef gesteld want de eerste kopgroep kwam om 16.00 uur aansjezen. Zoef, en nog eens zoef toen keken we alweer tegen de achterkant aan en was het volgende wachten begonnen op de rest van het peloton.

 

een grote zoef en weg waren ze al weer

een grote zoef en weg waren ze al weer

Dat duurde wel een minuut of 4 à 5 voor de voorste rijen in ons zicht kwamen. Mensen wat gaat dat hard! Voor we het goed en wel beseften voelde je een windvlaag en voorbij was die hele grote massa fietsers. Ik kon er nauwelijks tegen fotograferen. In onze ogen leek het wel of er net zoveel auto s meereden met allemaal reservefietsen erop want dat was het einde van de Vuelta in Vries. Ik moet zeggen een kenner ben ik niet van de wielersport, maar het was wel een speciaal gevoel om bij zoiets aanwezig te kunnen zijn. Heel veel mensen die aan de kant van de weg stonden dachten er net zo over en het geeft op dat moment een gevoel van saamhorigheid en trots dat zo’n Vuelta ons dorp aandeed.

 

Toen het was afgelopen liepen we weer terug naar de Brink waar een run zou worden gehouden voor volwassenen en kinderen.

start van de jeugd

start van de jeugd

Start volwassenen

Start volwassenen

Daar hebben we nog even gekeken naar de start en via een groot scherm konden we de Vuelta nog volgen die al op dat moment in Assen waren. Na de start zijn we via de redelijk uitgebreide kermis naar huis gegaan ondertussen nog even een paar mensen te fotograferen, die duidelijk de laamp oet hadden zoals dat hier wel wordt gezegd.

 

uitgefeest

uitgefeest

Oh ja en voor diegenen die het hebben meegekregen dat de geldautomaat van de Rabobank in het dorp heel gul was geweest in die week, hij was nu leeg. Of de medewerkers nu uit voorzorg die hadden weggehaald of dat velen hebben geprobeerd of deze truc nog eens werd herhaald laat ik hierbij maar in het midden, maar het feit is dat ik heb ondervonden dat dit dorp wel degelijk leeft de laatste jaren in steeds toenemende mate en dat vind ik helemaal super!

Ongelooflijk maar waar

Standaard

Tegenwoordig ben ik ook consulente in de FM parfums en de F.E.N. jeans. Nu is het sinds kort mogelijk om ook andere producten bij FM te bestellen op het gebied van home producten. Nu heb ik mij laten vertellen dat de douchereiniger erg goed is, maar dat moet ik nog uitproberen. Dat is namelijk wel steeds mijn opzet, eerst zelf testen voor ik erover ga praten.

 

Ik ben ondertussen wel RAZEND enthousiast geworden over de kracht reiniger die FM levert. Ik ben namelijk zo’n kookkluns die het altijd voor elkaar krijgt om vetspatten op mijn kleding te krijgen, vooral als die nieuw is. Een beetje van de krachtreiniger erop en in de wasmachine doen bij de overige was, het is eruit. Mijn zoon zijn witte pet heb ik ook een nachtje laten weken in dat spul verdund met water en hij is weer als bijna nieuw eruit gekomen, terwijl met vanish de zweetranden er toch echt niet goed uitgingen. Nu wil ik niet zeggen dat het met deze krachtreiniger wel het geval was, maar wel een stuk schoner. Ook heb ik een soort van dreft test  gedaan met een overhemd wat onder de verfspatten en stof zat. De ene helft heb ik voor behandeld met deze reiniger en de andere helft niet. De verfvlekken zijn er natuurlijk niet uitgegaan, maar zelfs de drager van dit overhemd viel het op dat de ene helft toch wel duidelijk helderder en schoner was. Ik had er foto’s van genomen om jullie dit te laten zien, maar aangezien de ene ’s avonds is genomen en de andere bij daglicht, is het beeld vertekend.

 

Zo dat wilde ik dus even kwijt.

 

Nog een ding….. ik ben gelukkig niet zo’n kluns als deze dame.

Komkommertijd…..

Standaard

Vorige week tijdens mijn vakantie waren we bezig met het opknappen van mijn zoon zijn kamer, waardoor we af en toe naar de plaatselijke bouwmarkt moesten rijden om de benodigde verfjes en behang te halen. Op de terugweg naar huis kwamen we een man tegen die naast een nogal koppige ezel liep en tot onze grote verbazing, trok deze ezel een rolstoel zonder passagier. Blijft toch de vraag wat de bedoeling is van deze rolstoel en of de man die naast deze ezel liep er zelf in wilde zitten?

 

De volgende morgen stond ik in de betreffende kamer om te kijken wat we die dag allemaal nog moesten doen voordat we zouden kunnen beginnen aan het herbekleden en verven van deze kamer, toen ik door het raam ineens een jongetje aan zag komen lopen die een hondje aan het uitlaten was. Nu weet ik dat sommigen er last van hebben als ze een waterkraan horen lopen dat ze dan nodig moeten, maar dat dit ook voor jongetjes opgaat die hondjes uitlaat is geheel nieuw voor mij en het was maar goed dat ik mijn bril niet ophad, zodat ik niet goed kon zien wat die in zijn handen had.

 

De rest van de week verliep betrekkelijk rustig zonder al te gekke dingen tot zondagmorgen half 5. Ineens sprong mijn partner uit bed en keek mij verwilderd aan. Ik dacht nog dat hij zo uit zijn bed sprong omdat hij dacht dat hij zich had verslapen voor zijn werk, maar toen zei hij de magische woorden: “Het is nat!” Dat deed mij ook dus het bed uitspringen en ja hoor… 4 maanden dat het andere matras was geknapt, was blijkbaar nu deze aan de beurt. Niet op de naad geknapt maar een onverklaarbare scheur aan de zijkant deed het water eruit gutsen. Dit was tevens ook de druppel voor mij om te besluiten dat ik never nooit meer een waterbed wil en heb nu nog een prima matras over met verwarmingselement, maar ik las dat Barry Paf een leuke actie heeft bedacht, dus misschien kan die er wat mee.

 

 

 

Zitten een Belg en een Nederlander in de trein tegenover elkaar. Haalt de Nederlander op een gegeven moment drie eieren uit zijn tas, pelt de eieren, gooit de schil het raam uit en vreet de eieren op. Waarop die Belg vraagt:
“Waarom doe je dat?”
Zegt die Nederlander:
“Ten eerste gaat je dat geen bal aan. Ten tweede lust ik eieren. En ten derde is het goed voor mijn potlood.”
De volgende dag zitten zij weer tegenover elkaar en weer hetzelfde verhaal. Drie eieren pellen en opeten, waarop die Belg weer vraagt:
“Waarom doe je dat?”
“Ten eerste gaat je dat geen bal aan. Ten tweede lust ik graag eieren. Ten derde is het goed voor mijn potlood.”
De derde dag zitten ze weer tegenover elkaar, maar ditmaal haalt de Belg drie eieren uit zijn tas. Hij pelt de eieren, gooit de eieren het raam uit en vreet de schil op. Waarna de Nederlander vraagt:
“Waarom doet je dat?”
Zegt die Belg:
“Ten eerste gaat je dat geen bal aan. Ten tweede lust ik geen eieren. En ten derde kan ik ook niet schrijven.”